Τις βάζεις σε μια γωνιά μέχρι να βρεις χρόνο και δύναμη να τις διαχειριστείς.Όταν και αν τα καταφέρεις την βγάζεις φτηνά με καμία Saddays πλέιλιστ, 2-3 τσιγάρα παραπάνω, μερικές έξτρα κούπες καφέ και τσάι.Μετά τις αφήνεις πάλι στην άκρη, λες και κάτι έκανες. Αυτό μέχρι να γίνουν στοίβα ολόκληρη και να εμποδίσουν την -κατά τ άλλα τέλεια- όραση σου.
Και ξαφνικά, δεν την βγάζεις φτηνά. Οι πλέιλιστς είναι απλά πλέιλιστς ,τα τσιγάρα μόνο λίγο βήχα σου φέρνουν την επόμενη το πρωί και η κούπα σου μάλλον βαρέθηκε να αδειάζει και να γεμίζει.Καταλήγεις να πρέπει να μιλήσεις μαζί τους,ναι με εκείνες τις πεταμένες στην άκρη,να τις πεις με το όνομα τους, να μην κρυφτείς πίσω από ό,τι έβρισκες τις προηγούμενες φορές. Όχι αυτή τη φορά.
"And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more. People talking without speaking, People hearing without listening, People writing songs that voices never share And no one dared Disturb the sound of silence."
Sad day, Monday.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝαι ας το ρίξουμε και αυτο στη Δευτέρα
ΑπάντησηΔιαγραφή