"Χριστούγεννα έρχονται"..παρατήρησα καθώς πάλευα να φτιάξω την βάση του δέντρου μας (κάθε χρόνο πάνω από μισή ώρα..).Πολύ διαφορετικά χριστούγεννα ξανασκέφτηκα.Έχω πράγματα να περιμένω,στόχους για το νέο έτος και υπέρτατη όρεξη να κάνω τους ανθρώπους που αγαπάω να ξεφύγουν απο την μαυρίλα της εποχής.Δεν επλίζω σε δώρα φέτος..Ελπίζω σε ανθρώπινα χαμόγελα.Δεν ελπίζω σε αχαλίνωτο shopping therapy..μου φτάνει μια "ζεστή" βολτούλα μας στα φωτισμένα(?)- έυχομαι -μαγαζιά και μετά λίγο τσαγάκι ή σοκολάτα ζεστή.
Αναθεωρώ το νόημα των χριστουγέννων κάθε χρόνο..παλιά φάνταζε ευτυχία ένα τεράστιο πακέτο κάτω από το δέντρο..αυτό άλλαξε..ευτυχώς.Και ποιό αποφάσισα να είναι το φετινό νόημα?Έπειτα από συζητήσεις και "αναζητήσεις" , φέτος τα χριστούγεννα εκτός από τις ευχές μου για ειρήνη και ευτυχία θα κάνω και μια άλλη..ακόμα πιο δύσκολη.Να εκτιμήσουμε επιτέλους την διαφορετικότητα.Αν θα γίνει ποτέ δεν ξέρω..συνεχίζω κι όμως να πιστεύω ότι είναι ευχή μεγάλης αξίας.
Διαφορετικότητα γράφουν στα λεξικά την ανόμοια συμπεριφορά ή εμφάνιση δύο ατόμων και κάθε στοιχείο της.Τυπικά σωστός ορισμός όμως πολύ "αναίσθητη" γλώσσα για μια έννοια τόσο σημαντική.Η διαφορετικότητα είναι ο τρόπο να ξεχωρίσουμε δύο "πράγματα" σχεδόν όμοια..είναι ένας τρόπος απομαζοποίησης και ανάδειξης του ατόμου ,ξανασκέφτομαι.Και κάπου εδώ αρχίζω να σκέφτομαι τις διαστρεβλωμένες συμπεριφορές πολλών από εμάς απέναντι στο διαφορετικό...
Έχω δείξει και εγώ με το δάκτυλο μου κάτι διαφορετικό..ίσως έχω γελάσει κιόλας..ίσως να ζήλεψα,να λυπήθηκα,να θαύμασα..(ανθρώπινο δεν είναι?)Δεν αναφέρομαι σε αυτό..είναι όντως ανθρώπινο.Νιώθω απάισια όμως όταν η διαφορετικότητα μετατρέπεται σε λόγο απομόνωσης και λόγο ταπέινωσης..ακόμα και όταν γίνεται λόγος θεοποιήσης. Τότε είναι που διαφορετικότητα σταματάει να ξεχωρίζει το άτομο από τη μάζα και αρχίζει να αναδεικνύει τη μάζα από το άτομο.
Πιστευώ στην προσωπικότητα..δεν λέω, επηρεάζεται από ήθη,έθιμα και θρησκείες μέσα στις οποίες μεγαλώσαμε όμως η προσωπικότητα μας είναι αυτή που μας κάνει να ξεχωρίσουμε.Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν ίδιοι άνθρωποι,ίσως κάποιοι να έχουν περισσότερα κοινά,αλλά και πάλι αποτελεί πραγματική "αμαρτία" η προκατάληψη σε ό,τι διαφορετικό από εμάς.Και όπως καταλαβαίνεις δεν εννοώ ένα απλό βλέμμα..αναφέρομαι στη συνήθεια μας να μαζοποιούμε και να απομονώνουμε σύμφωνα με το χρώμα,τη φυλή,τη γλώσσα,τα μαλλία,τα μάτια,τη μόρφωση,τις ικανότητες και άλλα τόσα.
Και για να επανέλθω στο έναυσμα του άρθρου, τα χριστούγεννα ως γιορτή της ελπίδας και του καινούργιου (είμαστε δεν είμαστε χριστιανοί) μπορεί να μας θυμήσει πόσο σημαντικό είναι το διαφορετικό..σε όλα μας. Από τις συζητήσεις μας,μέχρι τα νέα μας παπούτσια,από την διαφορετική μέρα στην δουλεία μέχρι τις διακοπές μας, το διαφορετικό είναι αυτό που δίνει χρώμα σε όλα.
Ας μην ξεχνάμε ότι μέσα από την διαφορετικότητα μας δημιουργείται πάθος..μέσα από το πάθος ζωή.Ας σταματήσουμε λοιπόν να "τα κάνουμε όλα ένα" ας βρούμε την ομορφιά που υπάρχει σε κάθε διαφορά μας.(We come in many different shapes and sizes, and we need to support each other and our differences. Our beauty is in our differences.)Αν το κάνουμε κάποιοι, ίσως να γίνει παράδειγμα...ίσως κάποια στιγμή η χριστουγεννιάτικη ευχή μου πραγματοποιηθεί.
Αναθεωρώ το νόημα των χριστουγέννων κάθε χρόνο..παλιά φάνταζε ευτυχία ένα τεράστιο πακέτο κάτω από το δέντρο..αυτό άλλαξε..ευτυχώς.Και ποιό αποφάσισα να είναι το φετινό νόημα?Έπειτα από συζητήσεις και "αναζητήσεις" , φέτος τα χριστούγεννα εκτός από τις ευχές μου για ειρήνη και ευτυχία θα κάνω και μια άλλη..ακόμα πιο δύσκολη.Να εκτιμήσουμε επιτέλους την διαφορετικότητα.Αν θα γίνει ποτέ δεν ξέρω..συνεχίζω κι όμως να πιστεύω ότι είναι ευχή μεγάλης αξίας.
Διαφορετικότητα γράφουν στα λεξικά την ανόμοια συμπεριφορά ή εμφάνιση δύο ατόμων και κάθε στοιχείο της.Τυπικά σωστός ορισμός όμως πολύ "αναίσθητη" γλώσσα για μια έννοια τόσο σημαντική.Η διαφορετικότητα είναι ο τρόπο να ξεχωρίσουμε δύο "πράγματα" σχεδόν όμοια..είναι ένας τρόπος απομαζοποίησης και ανάδειξης του ατόμου ,ξανασκέφτομαι.Και κάπου εδώ αρχίζω να σκέφτομαι τις διαστρεβλωμένες συμπεριφορές πολλών από εμάς απέναντι στο διαφορετικό...
Έχω δείξει και εγώ με το δάκτυλο μου κάτι διαφορετικό..ίσως έχω γελάσει κιόλας..ίσως να ζήλεψα,να λυπήθηκα,να θαύμασα..(ανθρώπινο δεν είναι?)Δεν αναφέρομαι σε αυτό..είναι όντως ανθρώπινο.Νιώθω απάισια όμως όταν η διαφορετικότητα μετατρέπεται σε λόγο απομόνωσης και λόγο ταπέινωσης..ακόμα και όταν γίνεται λόγος θεοποιήσης. Τότε είναι που διαφορετικότητα σταματάει να ξεχωρίζει το άτομο από τη μάζα και αρχίζει να αναδεικνύει τη μάζα από το άτομο.
Πιστευώ στην προσωπικότητα..δεν λέω, επηρεάζεται από ήθη,έθιμα και θρησκείες μέσα στις οποίες μεγαλώσαμε όμως η προσωπικότητα μας είναι αυτή που μας κάνει να ξεχωρίσουμε.Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν ίδιοι άνθρωποι,ίσως κάποιοι να έχουν περισσότερα κοινά,αλλά και πάλι αποτελεί πραγματική "αμαρτία" η προκατάληψη σε ό,τι διαφορετικό από εμάς.Και όπως καταλαβαίνεις δεν εννοώ ένα απλό βλέμμα..αναφέρομαι στη συνήθεια μας να μαζοποιούμε και να απομονώνουμε σύμφωνα με το χρώμα,τη φυλή,τη γλώσσα,τα μαλλία,τα μάτια,τη μόρφωση,τις ικανότητες και άλλα τόσα.
Και για να επανέλθω στο έναυσμα του άρθρου, τα χριστούγεννα ως γιορτή της ελπίδας και του καινούργιου (είμαστε δεν είμαστε χριστιανοί) μπορεί να μας θυμήσει πόσο σημαντικό είναι το διαφορετικό..σε όλα μας. Από τις συζητήσεις μας,μέχρι τα νέα μας παπούτσια,από την διαφορετική μέρα στην δουλεία μέχρι τις διακοπές μας, το διαφορετικό είναι αυτό που δίνει χρώμα σε όλα.
Ας μην ξεχνάμε ότι μέσα από την διαφορετικότητα μας δημιουργείται πάθος..μέσα από το πάθος ζωή.Ας σταματήσουμε λοιπόν να "τα κάνουμε όλα ένα" ας βρούμε την ομορφιά που υπάρχει σε κάθε διαφορά μας.(We come in many different shapes and sizes, and we need to support each other and our differences. Our beauty is in our differences.)Αν το κάνουμε κάποιοι, ίσως να γίνει παράδειγμα...ίσως κάποια στιγμή η χριστουγεννιάτικη ευχή μου πραγματοποιηθεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου