Σου παίρνει καιρό, αλλά όλο και κάποιο βράδυ θα βρεις λίγο χρόνο για κλάψα ακόμα στους διαδικτυακούς σου φίλους. Ακόμα και μέσα Σεπτέμβρη,ένα λάπτοπ, σε ένα μπαλκόνι θα το βρεις, του πούστη. Να γράψεις για το πόσο σε ενοχλούν τα κουνούπια, πόσο μυρίζει το φιδάκι , να ελέγξεις λίγο το χρώμα το σοκολατί που ούτε φέτος πήρες και να γκρινιάξεις, γιατί είσαι γλυκούλα έτσι.Όχι?
Όχι. Η Φλόρενς πάντως μερικές στιγμές γκρίνιας,μετατρέπεται σε χορηγό θετικής ενέργειες-μια αμίτα μόσιον με κόκκινα μαλλιά.(Τα κόκκινα μαλλιά έχουν υπερδυνάμεις, να το θυμάστε αυτό μπουγατσάκια.)
And the air was full
Of various storms and saints
Praying in the street
As the banks began to break
And I'm in the throes of it
Somewhere in the belly of the beast
But you took your toll on me
So I gave myself over willingly
Oh, you got a hold on me
I don't know how I don't just stand outside and scream
I am teaching myself how to be free
Στην 10η επάναληψη, το βαριέσαι, μετά πας στην 11η, σου αρέσει και πάλι, παλεύεις να πεις το uncurling lifelines στον τόνο της και μόνο τον ριο μάρε πιάνεις, βράδυ Σαββάτου σου λέει.
You'll find a rooftop to sing from
Or find a hallway to dance
You don't need no edge to cling from
Your heart is there, it's in your hands
I know it seems like forever
I know it seems like an age
But one day this will be over
I swear it's not so far away
Τον τέταρτο στίχο θα τον κάνω τατού στο μέτωπο, να το βλέπουν, να θυμούνται όλοι εκείνοι γύρω, ότι έχουν ακόμα καρδιά, που λίγο αν τους νοιάζει, θα την βάλουν να δουλέψει ανθρώπινα και θα τους αγαπήσω...όλους και πολύ.
Μα...
And people just untie themselves
Uncurling lifelines
If you could just forgive yourself

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου