Θα κοιτώ..στα μάτια σου...

   Μόνο και μόνο από τον τίτλο καταλάβες σχεδόν περί τίνος πρόκειται..("ωχχ..θα κολλήσουμε στα μέλια σου"..)Όσοι το βλέπετε τόσο πεζά..περαστικά σας,εσύ πάλι που νομίζεις ότι νιώθουμε τα ίδια..συνέχισε να διαβάζεις!
  "Τι είναι αγάπη..τί είναι έρωτας?"αναρωτιόμουν κάποια χρονάκια πρίν, πιστεύοντας ότι δεν θα φανώ άξια  να ζήσω κάτι τέτοιο..ακόμα αναρωτίεμαι..και ας πιστεύω ότι τα νιώθω και τα δυο..μάλλον αυτό είναι και το μυστήριο που τις κάνει τόσο ποθητές και τις δύο "λέξεις".
  "Ποιά είναι πιο σημαντική?"Η σύγκριση ανόμοιων εννοιών πάντα μου προκαλούσε πονοκέφαλο..βλέπεις   πιστεύω ότι και οι δύο είναι εξίσου σημαντικές για την ζωή μας σε διαφορετικούς τόμεις, με σημείο αριστοποίησης( όπως λέμε κ εμεις  οι οικονομολόγοι) το σημείο τομής τους...
   Έχεις ακούσει σίγουρα και εσύ ότι ο έρωτας δεν διαρκεί ενώ η αγάπη από την στιγμή που υπάρχει δύσκολα εξαφανίζεται..Νομίζω ότι ο έρωτας, ως..τρέλα ,κρατάει λίγο αλλά απλά μετά μεταλλάσσεται σε κάτι διαφορετικό..εξίσου όμορφο,πιο δυνατό,πιο αληθινό, βασιζόμενο στην πραγματική εκτίμηση για στο πρόσωπο του άλλου..
   Όση "πείρα" και να έχεις σε τέτοια θέματα πάντα πρωτάρης νιώθεις.Αυτή είναι η μαγεία και των δύο.Είναι η φρεσκάδα που σε κάνουν να νιώθεις..η ζεστασιά,το αίσθημα ότι μπορείς να γυρίσεις τον κόσμο ανάποδα..ότι μπορείς να τα διορθώσεις όλα..Κινητήριος δύναμη είναι,μια απο τις βασικότερες
   Πλήγωμένοι λέμε ότι δεν θέλουμε να ξανά ερωτευτούμε..αλλά παρόλο τον πόνο που μπορεί να δημιουργήσει ξέρουμε ότι  ο έρωτας και η αγάπη τον αξίζουν σίγουρα...και περισσότερα ακόμα.


"I do not love you as if you were a rose made of salt or topaz
or an arrow of carnations spreading fire

I love you the way certain dark things are loved,
secretly, between the shadow and the soul.

I love you like the plant that never blooms,
but conceals within itself the light of those flowers;
and, thanks to your love, the darkness of my body
houses the suffocating aroma that arose from the earth.

I love you without knowing how, when, or where from;
I love you straightforwardly, with neither problems nor pride:
I love you thus, not knowing how to love you otherwise than this way whereby neither ‘you’ nor ‘I’ exist…

so close that your hand on my chest is mine,
so close that your eyes grow heavy when I tire."

 Υ.Γ: Ένα από τα αγαπημένα μου ποιήματα απο τον Pablo Neruda "Soneto XVII (Sonnet 17)"   
που νομίζω ότι περιγράφει πολλά απο τα συναισθήματα που αυτές οι λέξεις μας δημιουργούν...