Όταν είσαι κακός στα αποχαιρετιστήρια αινίγματα - κάθε είδους- και ψάχνεις με μανία κάτι λίγο ρομαντικό και αυθαίρετο να πετάς τις στιγμές που τα αντίο σε κολλούν στον τοίχο.Η αδράνεια μας στις γαμημένες αλλαγές, ο φόβος να κάνουμε ένα βήμα μπροστά-μη τυχών τα πίσω πέσουν στην ανάγκη μας, μη τυχών τα κομματάκια μας που μένουν εκεί ,μας ζητήσουν.
Τραγουδώντας σαν άλλοι Grohl "Everlong", εκλιπαρώντας για την αιώνια αλήθεια, απλά επειδή δεν απαιτεί άλλες στιγμές αμήχανων αποχαιρετισμών.
Για τα τυπάκια εκεί έξω, που χαμογελάμε στην ιδέα να αλλάξουμε τον κόσμο , αλλά παίρνουμε έκφρασεις Μουνκ όταν αναγκαστούμε να αποχαιρετίσουν το εύκολα- βαφτισμένο μας "πάντα", υπάρχουν τραγούδια ανεξίτηλα, να εξαπατούν λίγο ακόμα την παιδική μας αθωότητα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου