Το βρίσκω βαρετό να φτιάχνω βαλίτσες..κι όμως νιώθω μια ανυπομονησία. Το να μαζεύεις την βαλίτσα σου όμως εκτός από βαρεμάρα κρύβει και λύπη όσο και τέλεια να πέρασα.
Αυτό έπαθα και σήμερα,το έκανα αναγκαστικά, πέταξα σχεδόν τα πάντα (ευτυχώς θυμήθηκα να βγάλω απέξω καλώδια και ισιωτικά) στον κάδο τον άπλυτων καθώς θυμόμουν ποια φορούσα την κάθε μέρα, τι είδα και πως τα πέρασα.Μετά αποφάσισα να αποθηκεύσω τις φωτογραφίες και να κάτσω να τις χαζέψω...αμέσως κατάλαβα πόσο μου έλειπε(ς).
Τελευταία δεν είχα όρεξη να γράψω.Έγραφα δύο προτάσεις και αμέσως μετά τις ξανα έσβηνα, βλέπει ανυπομονούσα για αυτό το ταξίδι και δεν πίστευα ότι είχα κάτι να σας πω πέρα από αυτο.Τώρα πάλι δευσκολεύομαι να γράψω για αυτό.Ίσως να νιώθω πάλι πόσο πολύ θα ήθελα τα λόγια γίνοταν εικόνες με αυτό τον μαγικό τρόπο που μόνο οι προικισμένοι μπορούν να το καταφέρουν.
Δεν είμαι τέτοια όμως...και οι λέξεις αγκαλιές, βροχή με ήλιο,χαζούλες φωτογραφίες μας,περπάτημα,φαγητό φαγητό φαγητό ,πρασινάδα, ωραία κάστρα και μουσεία που σκεφτόμουν να σας γράψω δεν φτιάξουν παρά λειψές εικόνες στο μυαλό σας.
Η μουσική πάλι μουγκή....μα γίνεται να σας περιγράψω κάτι τέτοιο χωρίς μουσική?Το catch the rainbow ( http://www.youtube.com/watch?v=p3VgV31vmUE ) πασπαρτου για όλη μου την ζωή δεν το μετράω λοιπόν, ίσως το riders on the storm ( http://www.youtube.com/watch?v=DKbPUzhWeeI ) όπως κάθε φορά που βρέχει και το sweet child of mine ( http://www.youtube.com/watch?v=1w7OgIMMRc4&ob=av2n ) επειδή ήσουν δίπλα μου(γιατί ε'ίναι τόοοοσο εσύ) μαζί με το she's a rainbow (http://www.youtube.com/watch?v=zphAHMPtu4g ) όταν τα σύννεφα άσπριζαν και έκαναν το χρώμα στο γρασίδι ακόμα πιο πράσινο.Και κάπως έτσι έβαλα ήχο.
Οι εικόνες θα μείνουν κάτι παραπάνω από φωτογραφίες στον υπολογιστή μου..και αυτό είναι το νόημα των παραπάνω τραγουδιών.Όσο συνεχίσω να τα τραγουδάω θα συνεχίσω να θυμάμαι όλα όσα μας έκανα να χαμογελάμε αυτές τις μέρες..αυτό είναι και το νόημα κάθε ταξιδιού άλλωστε...Θυμάσαι , αναπολείς και εύχεσαι και προσπαθείς για στιγμές που θα έρθουν.Goodnight folks.
Αυτό έπαθα και σήμερα,το έκανα αναγκαστικά, πέταξα σχεδόν τα πάντα (ευτυχώς θυμήθηκα να βγάλω απέξω καλώδια και ισιωτικά) στον κάδο τον άπλυτων καθώς θυμόμουν ποια φορούσα την κάθε μέρα, τι είδα και πως τα πέρασα.Μετά αποφάσισα να αποθηκεύσω τις φωτογραφίες και να κάτσω να τις χαζέψω...αμέσως κατάλαβα πόσο μου έλειπε(ς).
Τελευταία δεν είχα όρεξη να γράψω.Έγραφα δύο προτάσεις και αμέσως μετά τις ξανα έσβηνα, βλέπει ανυπομονούσα για αυτό το ταξίδι και δεν πίστευα ότι είχα κάτι να σας πω πέρα από αυτο.Τώρα πάλι δευσκολεύομαι να γράψω για αυτό.Ίσως να νιώθω πάλι πόσο πολύ θα ήθελα τα λόγια γίνοταν εικόνες με αυτό τον μαγικό τρόπο που μόνο οι προικισμένοι μπορούν να το καταφέρουν.
Δεν είμαι τέτοια όμως...και οι λέξεις αγκαλιές, βροχή με ήλιο,χαζούλες φωτογραφίες μας,περπάτημα,φαγητό φαγητό φαγητό ,πρασινάδα, ωραία κάστρα και μουσεία που σκεφτόμουν να σας γράψω δεν φτιάξουν παρά λειψές εικόνες στο μυαλό σας.
Η μουσική πάλι μουγκή....μα γίνεται να σας περιγράψω κάτι τέτοιο χωρίς μουσική?Το catch the rainbow ( http://www.youtube.com/watch?v=p3VgV31vmUE ) πασπαρτου για όλη μου την ζωή δεν το μετράω λοιπόν, ίσως το riders on the storm ( http://www.youtube.com/watch?v=DKbPUzhWeeI ) όπως κάθε φορά που βρέχει και το sweet child of mine ( http://www.youtube.com/watch?v=1w7OgIMMRc4&ob=av2n ) επειδή ήσουν δίπλα μου(γιατί ε'ίναι τόοοοσο εσύ) μαζί με το she's a rainbow (http://www.youtube.com/watch?v=zphAHMPtu4g ) όταν τα σύννεφα άσπριζαν και έκαναν το χρώμα στο γρασίδι ακόμα πιο πράσινο.Και κάπως έτσι έβαλα ήχο.
Οι εικόνες θα μείνουν κάτι παραπάνω από φωτογραφίες στον υπολογιστή μου..και αυτό είναι το νόημα των παραπάνω τραγουδιών.Όσο συνεχίσω να τα τραγουδάω θα συνεχίσω να θυμάμαι όλα όσα μας έκανα να χαμογελάμε αυτές τις μέρες..αυτό είναι και το νόημα κάθε ταξιδιού άλλωστε...Θυμάσαι , αναπολείς και εύχεσαι και προσπαθείς για στιγμές που θα έρθουν.Goodnight folks.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου