Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2015

Life is λάιφ.

    Μπορεί να μοιάζει με καυτό μπάνιο στο τέλος μιας κουραστικής μέρας ή με αμφιθέατρο χωρίς κλιματιστικά Ιούλιο μήνα. Μπορεί να σου θυμίζει καφεδάκι με παρέα στις πέντε το απόγευμα ή κούπα με τσάι και φρυγανιά σε κρεβάτι νοσοκομείου. Ακούγεται σαν τo ω-ντιρλα-ντα-ντιρλα-ντα-ντα ή τη Lacrimosa του Mozart.

    Για εμάς τους κυκλοθυμικούς, οι παραπάνω εικόνες και  ήχοι αλλάζουν καμιά δεκαπενταριά φορές σε μια μέρα.Απορώ και εγώ που βρισκόμαστε ακόμα εδώ, με εγκέφαλο ενεργό (έκανα ρίμα γιο-μα μιλάω σοβαρά) Υπάρχουν στιγμές που δεν αντέχουμε τον ίδιο μας τον εαυτό και άλλες που νιώθουμε τόσο υπέροχα. 

  Δεν πιστεύω όμως ότι έχουμε στα αλήθεια πρόβλημα. Η ζωή από μόνη της έχει την τάση να αλλάζει τα πάντα τόσο πολύ και τόσο λίγο συγχρόνως, εμείς γιατί να μείνουμε σταθεροί? Ω ναι και τώρα θυμάμαι ότι είμαι οικονομολόγος και ότι η σταθερότητα είναι το παν και καθόλου δεν συμφωνώ. Η σταθερότητα είναι καλή όταν μιλάς για ένα κτίριο (προφανώς), όταν αναφέρεσαι σε κάτι παραπάνω από υλικά, η σταθερότητα μου προκαλεί πλήξη. 

  Όσο προσπαθώ να σου παρουσιάσω την μη ύπαρξη σταθερότητας -έστω για ένα δύοωρο- στο μυαλό μου, ως πλεονέκτημα, να ξέρεις ακούω διάφορα άκυρα-από Clare σε Down το πάω. Είναι στιγμές που η ίδια αναρωτιέμαι αν έχω δίκιο. Ίσως η ζωή μου να ήταν πολύ πιο εύκολη αν μπορούσα να αμφιβάλω λιγότερο, αν είχα τον τρόπο να βρεθώ κάπου στην μέση, αντί για τις άκρες. Μα καταλήγω πάντα στο ίδιο, όσους κύκλους και αν σχεδιάσω με τον νοητό μου διαβήτη.

  Είναι το όμορφο και το άσχημο  ίδιο σε αυτό που λέμε ζωή. Η ευτυχία και η δυστυχία να αλλάζουν όλα ή να μην αλλάζει τίποτα. Ακόμα και  μέσα στο μυαλό μου, το επόμενο δίωρο. Ακόμα και αν έχει να κάνει μόνο με την μουσική, τα χρώματα και τις εικόνες που το μυαλό από μόνο του σχηματίζει. 

  Εσύ που ψάχνεις σταθερότητα, μην την ψάχνεις στο μυαλό σου.Το μυαλο μας αν δεν κινείται σταματάει να δουλεύει.Μην κατακρίνεις εμάς τους κυκλοθυμικούς.Είναι όμορφο να μπορείς να είσαι χαρούμενος,ευτυχισμένος,λυπημένος και νευριασμένος  μέσα στο ίδιο δίωρο. Είναι όμορφο να νιώθεις τόσα πολλά,να σκέφτεσαι τόσα πολλά, να αμφιβάλεις για τόσα πολλά. Αν με ρωτήσεις τι είναι ζωή, αυτό θα σου πω ότι είναι. 

Φωτογραφίζοντας την..σταθερότητα.(Καλοκαίρι 2014)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου