Endless Love

Πριν τον Βαρουφάκη και λίγο μετά τον Hitman , ένας ακόμα  μου είχε ξεκάθαρα δείξει ότι  οι τρίχες δεν κάνουν τον άνδρα. (όχι παιδιά δεν κάνω πλάκα) Τον σιγοτραγουδάω -χωρίς ντροπή πλέον- σε μετρό την ημέρα του Αγιου Βαλεντίνου, τον κάνω και post στο blog μου την ίδια μέρα-Σάββατο.  Μα πως να μην το κάνω?

Endless love is not enough. 

Όταν δεν υπάρχει σου λείπει, μα ακόμα και όταν είναι εκεί, λίγες φορές μοιάζει να φτάνει.Πόσο μπέρδεμα ε? Πιες το ποτό σου,κάνε το τσιγάρο σου και μην σε νοιάζει πόση είναι, πόση θα έπρεπε να είναι και αν στα αλήθεια υπάρχει  ποσοτική μέτρηση της. 

If you say this is endless love,then i say you have misunderstood.

Ω το μπέρδεμα συνεχίζεται για λίγο ακόμα. Βαφτίζεις αγάπη μια απλή καψούρα μα δεν ανοίγεις τα στραβά σου να δεις ποιοί πραγματικά την αξίζουν. Γεμίζεις μεγάλες προσδοκίες  και στο τέλος η απογοήτευση είναι αναπόφευκτη. Γράφεις και ένα τραγούδι ,όπως ο Sivert, για να πιάσει τόπο.

You wanna know about endless love ? Εndless love will break your heart.

Πληγωμένοι όλου του κόσμου ενωθείτε λέει πάνω κάτω ο στίχος. Αφού βέβαια σιγουρευτείτε ότι πληγωθήκατε από αγάπη και όχι από ατέλειωτη βλακεία.

Το σύνθημα "Αγάπη ρε μουνιά!" είναι το μόνο που μπορεί να με εκφράσει τόσο λακωνικά. Μην περιμένεις να είναι ατελείωτη, μην περιμένεις να είναι αρκετή.Θα είναι όμως ο μόνος τρόπος. 

Καληνύχτες.