Κιτς overdose.

Δεν ξέρω που να απευθυνθώ, για άλλη μια φορά, όποτε  θα  πρήξω εσένα. Δεν παρατήρησα τώρα την έλλειψη αισθητικής , ούτε είναι η πρώτη φορά που ένιωσα την ανάγκη να  γράψω.  Προσπαθώ να μην δίνω ιδιαίτερη σημασία στο φαίνεσθαι, γι αυτό και το καθυστέρησα ...αλλά είναι μερικές στιγμές που πρέπει να κάνω στίχους από τραγούδι των slipknot πραγματικότητα και να σου την φέρω μπροστά στην μούρη, έτσι, μήπως νιώσεις .. Ό,τι νιώθω  και ό,τι βλέπουν τα μάτια μου.

Τα καημένα τα μάτια, αλήθεια σε τι μας έχουν φταίξει ? Να τα ταλαιπωρούμε με μόδες, κακοφτιαγμένα σχήματα, ξενέρωτα χρώματα, να τα γεμίζουμε εικόνες δίχως νόημα ,να τα μαθαίνουμε να συνηθίζουν, σε κάτι άσχημο, απλά επειδή το προβάλουν. 

Δεν θα  πω ψέματα, από τις εκλογές μου ήρθε η έμπνευση ( έμπνευση, που την λες και  βήμα πριν την αυτοκτονία). Από τον μικρό Νικόλα και τον μικρό Αλέξη, από τα τρένα, τα επαναστατικά τραγούδια (ψηφίζουμε Ελλάδα ντεε), τα κιτς σλόγκαν, τα άσχημα φώτοσοπ, το χαρτί. Το γαμημένο χαρτί που πετάτε από εδώ και από εκεί, κολλάτε παντού, λες και σταμάτησε να προέρχεται από δέντρα, λες και δεν ήταν αρκετά βρώμικη η Ελλάδα.Λες και δεν ξέρουμε τι μαλάκες είσαστε, το θέλουμε και τυπωμένο. 

Γιατί δεν είναι τυχαίο που ακόμα και σε τέτοιες περιστάσεις, η αισθητική μας κάνει βουτιά στο κενό, από ουρανοξύστη και σκάει  με την μούρη σε κάποιο από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα από κάτω. Όσο τυχαία δεν είναι και η τηλεόραση που βλέπουμε, τα περιοδικά που διαβάζουμε, τα ρούχα που φοράμε.

 Δεν είναι αυτά που θα πρέπει να μας ενδιαφέρουν, αλλά όταν η ουσία είναι σάπια, περιμένεις να πιαστείς από ένα περιτύλιγμα, ε? Από αυτά τα φανταχτερά, με τις γιρλάντες, που τις περισσότερες φορές αξίζουν περισσότερη προσοχή από το ίδιο το περιεχόμενο. Ε λοιπόν,  (ναι ναι ναι) χαίρομαι όταν το περιτύλιγμα είναι όσο άσχημο είναι το περιεχόμενο.

 Καμιά δικαιολογία. Αυτή την φορά δεν μπορείς να πεις ότι σου την έφεραν, ότι τυφλώθηκες από το λαμπερό εξώφυλλο, δεν μπορείς να ρίξεις το δικό σου φταίξιμο αλλού. Πόσο όμορφο στα αλήθεια αυτό? Ε λοιπόν το κιτς, εκτός από γέλιο μπορεί να φέρει και κάτι καλό δεν νομίζεις?

  Κηρύγματα βαρέθηκα να κάνω όποτε θα κλείσω με ένα απλό "Καλό ψόφο τους, με την ψήφο σου", όσο για τους άλλους ένα Μπεεε αρκεί. Τα λέμε τη Δευτέρα (όχι παρουσία, δεν πιστεύω ριμεμπερ? ) μέχρι τότε ας κάνουμε επανάληψη σε Χάτζη...