Εκκρεμότητα.

Και αν η λέξη εκκρεμότητα σου προκαλεί αναγούλα, τότε ο συμβιβασμός, τι?

Δεν ξέρω αν έχουν βαθυστόχαστα νοήματα, δεν ξέρω καν να τις προφέρω σωστά, ξέρω ότι τις μισώ. Τις μισώ πολύ, περισσότερο από ότι θα έπρεπε, περισσότερο απ' ότι εκείνες με μισούν.

Τρελό να μισείς λέξεις..μερικά γράμματα στην σειρά και τίποτε άλλο. Τόση σημασία τους δώσαμε, τις κάναμε  τόσο ζωντανές που να τις μισούμε, να τις μισούμε πολύ.

Ίσως πάλι, απλά να τις φοβόμαστε, να φοβόμαστε να γίνουμε μια εκκρεμότητα, ένας συμβιβασμός.

Κάτι που κανείς δεν θέλει, που όλοι μισούν. Εκεί σαν αυτόν που έπαιζε το κορόιδο στο παιχνίδι μας. Προσπαθώντας να πιάσει την μπάλα, από λάθος.

Και τα λάθη, τα μισώ και αυτά.

Μάλλον το πρόβλημα δεν είναι οι λέξεις, μα εγώ. Μάλλον θα πρέπει να συμβιβαστώ με τις εκκρεμότητες, να συμβιβαστώ με το ότι κάποτε θα γίνω και εγώ μια. Από αυτές που μισούμε, όλοι μας.