Δεν έχω αποφασίσει ακόμα γιατί ο άνθρωπος έχει τέτοια εμμονή με τα ύψη...Ακόμα και αν τον τρομάζουν, ακόμα και αν δεν μπορεί να τα φτάσει, πάντα αποτελούν ένα λόγο να δημιουργήσει φράσεις σαν τον τίτλο που διάλεξα σήμερα, λέξεις να βαφτίσει τους φόβους του και κυρίως τρόπους να καλύψει την αδυναμία του.
Είτε είσαι 1.60, είτε 1.70 , ελπίζεις να ήσουν 1.80. Φοβάσαι να μπεις σε ασανσέρ, αλλά προτιμάς το καφεδάκι σου κάπου..ψηλά..με θέα. Λες ότι μισείς που ακόμα παντού υπάρχουν ιεραρχίες αλλά θα έκανες τα πάντα..να ανέβεις λίγο..ψηλότερα.
Ακόμα και αν μιλάς για εκατοστά, για χιλιόμετρα ή για αξίες, τα υψηλός-ψηλότερα κοκ, έχουν καρφωθεί για τα καλά στο -καμένο απο ντεκαπάζ?,καμένο από την πολλή σκέψη?θα σε γελάσω- μυαλό σου. Μα όταν καταφέρεις να σταθείς- έστω για λίγο- σε εκείνο το υψηλότερο σημείο , που για χρόνια είχες απωθημένο,η λεξούλα-όνειρο κάνει κουτρουβάλα το ύψωμα ή βρίσκεται ακόμα εκεί;
Δεν ξέρω αν παρακολουθείς, δεν ξέρω καν αν και εσύ που παρακολουθείς, καταλαβαίνεις. Μα δεν γίνεται να μην σου έχει τύχει..Σου έχει (α)τύχει τουλάχιστον ένας από "αυτούς" που σου λένε πόσο μισούν τα ύψη, προσπαθούν όμως να κάνουν τα πάντα για να τα φτάσουν και όταν αυτό γίνει με ξινισμένη την μούρη καταλαβαίνουν ότι δεν..άξιζαν.
Μα για εμένα τα ύψη είναι ωραία σημεία για να τραβάς φωτογραφίες, για να φτιάχνεις γλουτούς και να κουβεντιάζεις..ανεβαίνοντας, ίσως και για να έχεις κάτι για στιγμές "ανθρώπινες", στιγμές που οι στόχοι σου βλέπεις να διαλύονται και θέλεις κάτι "υψηλότερο" να πιστέψεις , να προχωρήσεις παρακάτω.
Όπως και αν βαφτίζουμε τα ύψη , δεν παύουν να είναι ύψη.
Κατάλαβες? (Μην φοβάσαι να πεις όχι)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου