Το έχεις παρατηρήσει και εσύ? Να μπορείς εξ αποστάσεως, να καταλαβαίνεις τους πάντες, να τους κριτικάρεις και να επεξεργάζεσαι "μέινστριμ" (που λένε και στο χωριό μου), την άποψη σου για 2 αγνώστους που έτυχε να περπατάνε δίπλα δίπλα στον δρόμο.
Το mainstream όμως, όταν δεν έχει να κάνει με μουσική, ταινίες, μόδα και άλλα τέτοια, πόσο μπορεί να μας επηρεάσει? Λίγο η κοινή γνώμη, λίγο τα κατεστημένα, έγινες και εσύ έστω για λίγο, ο λόγος να σε δείξει ένα ωραίο χεράκι στον διπλανό του, γελώντας,απορώντας,σχολιάζοντας. Μάλλον σε ενόχλησε και αναρωτήθηκες τι να φταίει, ίσως και να έψαξες για έναν λόγο που ποτέ δεν βρήκες. Μα συνέχισες, μέχρι να βρεθεί ένας δεύτερος δείκτης να το κάνει.
Αφού βρεθείς στο στάδιο αυτό αρκετές φορές,αρχίζεις εκτός από τα "χέρια" να διακρίνεις και τις φάτσες που στο κάνουν. Δεν έχουν κάτι να σου δώσουν,παρατηρείς, μάλλον δεν σε ξέρουν καν. Κάπως έτσι φτάνεις σε ένα σημείο που τα μόνα όμορφα χεράκια που παρατηρείς είναι εκείνων που πραγματικά δεν θα σε "δείξουν" ό,τι και αν κάνεις. Εγώ το λέω ευτυχία, κάποιοι άλλοι ίσως το πουν αναισθησία, μα άλλος τρόπος δεν υπάρχει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου