Το παιχνίδι ανάμεσα στο καλό και το κακό,το άσπρο και το μαύρο απασχολεί και "πουλάει" εδώ και αιώνες.Δεν είμαι σίγουρη αν αξίζει όντως τέτοια αναζήτηση για το ποιο νικάει ή αν είναι και αυτό απλή ανθρώπινη αδράνεια ενάντια στο μέτρο.
Μέτρο...και τι σου λέω τώρα...είναι ουδέτερο,δεν προκαλεί πάθη...γιατί να ασχοληθούμε λοιπόν?Γιατί να φτιάξουμε ταινίες,θρησκείες.σύμβολα σε κάτι....ουδέτερο?
Το πρόβλημα μου ξεκινάει από το ότι το καλό και το κακό είναι ίσως οι πιο υποκειμενικές έννοιες που μπορείς να ορίσεις...και εκπροσωπούν -όσο και αν θέλουμε να το κρύψουμε- συμφέροντα (εκτός από μικρές εξαιρέσεις για να επιβεβαιωθεί και ο κανόνας).Και μην πιστεύεις ότι το "κακό" μέρος έχεις πάντα περισσότερα συμφέροντα από το "καλό",απλά στην δεύτερη περίπτωση ίσως να ευνοούν και εσένα.
Οι εξαιρέσεις θέλω να πιστεύω ότι σχετίζονται ακόμα με την ανθρωπιά να περιλαμβάνεται στην έννοια του καλού (τι άκυρη την κάναμε να ακούγεται και αυτή την λέξη...βγαίνει από τον άνθρωπο που σημαίνει "κοιτάω ψηλά" και όχι αυτό που καταντήσαμε σήμερα να εννοούμε άνθρωπο #den_vgazw_tin_oura_mou_ap_eksw ).Ανθρωπιά,όχι τίποτα περίπλοκο...να μην παίρνεις την ζωή του άλλου,να μην βασανίζεις είτε σωματικά είτε ψυχικά των γύρω σου,έξω από το τι πιστεύουν οι θρησκείες και τα δόγματα που σε θέλουν στρατιωτάκι.
Και αν τις εξαιρέσεις τις κρατήσαμε (δεν μπορείς να φανταστείς πόσο το ελπίζω ),το καλό και το κακό πάλι στα μάτια μας είναι ντέρμπι και μάλλον από αυτά με τους πολλούς θεατές και με το βαρετό θέαμα( ντέρμπι superleague ένα πράγμα)...και ξέρετε γιατί?Γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις μας αρέσει απλά να στεκόμαστε,να κοιτάζουμε.να σχολιάζουμε,να βρίζουμε αν χάσαμε και να πανηγυρίζουμε αν κερδίσαμε.
Το καλό και το κακό όμως δεν είναι ομάδες...πότε δεν υπάρχουν μεμονωμένα...δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις κάτι καλό αν δεν έχεις ένα κακό δίπλα να το συγκρίνεις...Άλλοι λένε ότι η πολύ καλοσύνη βλάπτει,μάλλον όσοι δεν τα πάνε καλά μαζί της,άλλη λένε ότι η κακιά πολλές φορές είναι ζωτικής σημασία...
Και να που καταλήγουμε στην αρετή του μέσου που ο Αριστοτέλης αναφερόταν χιλιάδες χρόνια πριν και που εμείς ακόμα να καταλάβουμε #den_vgazw_tin_oura_mou_ap_eksw_pali. Το yin ή το yang δεν είναι στόχος...είναι τα όρια..το θέμα είναι να σκεφτόμαστε τις συνέπειες και να κινούμαστε με γνώμονα αυτές ανάμεσα στα όρια.
#nite_folks
Μέτρο...και τι σου λέω τώρα...είναι ουδέτερο,δεν προκαλεί πάθη...γιατί να ασχοληθούμε λοιπόν?Γιατί να φτιάξουμε ταινίες,θρησκείες.σύμβολα σε κάτι....ουδέτερο?
Το πρόβλημα μου ξεκινάει από το ότι το καλό και το κακό είναι ίσως οι πιο υποκειμενικές έννοιες που μπορείς να ορίσεις...και εκπροσωπούν -όσο και αν θέλουμε να το κρύψουμε- συμφέροντα (εκτός από μικρές εξαιρέσεις για να επιβεβαιωθεί και ο κανόνας).Και μην πιστεύεις ότι το "κακό" μέρος έχεις πάντα περισσότερα συμφέροντα από το "καλό",απλά στην δεύτερη περίπτωση ίσως να ευνοούν και εσένα.
Οι εξαιρέσεις θέλω να πιστεύω ότι σχετίζονται ακόμα με την ανθρωπιά να περιλαμβάνεται στην έννοια του καλού (τι άκυρη την κάναμε να ακούγεται και αυτή την λέξη...βγαίνει από τον άνθρωπο που σημαίνει "κοιτάω ψηλά" και όχι αυτό που καταντήσαμε σήμερα να εννοούμε άνθρωπο #den_vgazw_tin_oura_mou_ap_eksw ).Ανθρωπιά,όχι τίποτα περίπλοκο...να μην παίρνεις την ζωή του άλλου,να μην βασανίζεις είτε σωματικά είτε ψυχικά των γύρω σου,έξω από το τι πιστεύουν οι θρησκείες και τα δόγματα που σε θέλουν στρατιωτάκι.
Και αν τις εξαιρέσεις τις κρατήσαμε (δεν μπορείς να φανταστείς πόσο το ελπίζω ),το καλό και το κακό πάλι στα μάτια μας είναι ντέρμπι και μάλλον από αυτά με τους πολλούς θεατές και με το βαρετό θέαμα( ντέρμπι superleague ένα πράγμα)...και ξέρετε γιατί?Γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις μας αρέσει απλά να στεκόμαστε,να κοιτάζουμε.να σχολιάζουμε,να βρίζουμε αν χάσαμε και να πανηγυρίζουμε αν κερδίσαμε.
Το καλό και το κακό όμως δεν είναι ομάδες...πότε δεν υπάρχουν μεμονωμένα...δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις κάτι καλό αν δεν έχεις ένα κακό δίπλα να το συγκρίνεις...Άλλοι λένε ότι η πολύ καλοσύνη βλάπτει,μάλλον όσοι δεν τα πάνε καλά μαζί της,άλλη λένε ότι η κακιά πολλές φορές είναι ζωτικής σημασία...
Και να που καταλήγουμε στην αρετή του μέσου που ο Αριστοτέλης αναφερόταν χιλιάδες χρόνια πριν και που εμείς ακόμα να καταλάβουμε #den_vgazw_tin_oura_mou_ap_eksw_pali. Το yin ή το yang δεν είναι στόχος...είναι τα όρια..το θέμα είναι να σκεφτόμαστε τις συνέπειες και να κινούμαστε με γνώμονα αυτές ανάμεσα στα όρια.
#nite_folks

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου