Κόκκινα χαλιά και...υποκλίσεις

      Δεν ξέρω τι είναι παράλογο πια και τι όχι.Η κριτική μου σκέψη έγινε κομμάτια και βαρέθηκα να ακούω, να διαβάζω και να προσπαθώ να βγάλω δικό μου νόημα...το νόημα έχασε το νόημα του.

     Και εσύ απελπίστηκες,σε βλέπω.Αλλά δεν πρέπει!..."η βασική οικονομική καμπύλη ύφεσης-ανάπτυξης κάνει κύκλους" λένε σε εμάς οι καθηγητές..που πρέπει αν είμαστε...αισιόδοξοι..(άκου εκεί τι λένε οι..μάγκες)

    Η καμπύλες μετράνε την βλακεία άραγε?Αν το κάνουν...θα σωθούμε, αλλιώς δεν το βλέπω.

                   Και γιατί?Γιατί και εσύ έμαθες από μικρό να δείχνεις το ποδηλατάκι σου παντού,να καμαρώνεις και να κάνεις τον μάγκα...

                   Να θες να φαίνεσαι διαφορετικός και να μην κάνεις τίποτα για να το καταφέρεις,μόνο λέξεις..από αυτές χωρίς σημασία...ίσα ίσα να ανοιγοκλείνει το στόμα σου..ίσα ίσα να κάνουν πως σε ακούν.

                  Και στο πανεπιστήμιο ακόμα να είσαι "μάγκας" αν ανήκεις κάπου , αν φοράς τα ίδια , αν κατάφερες κ εσύ να κοροϊδέψεις τον καθηγητή σου.

           
                 Όταν μεγάλωσες και έκανες οικογένεια..πρώτα από όλα κοίταζες να βολευτείς,να βολέψεις τα παιδιά σου...ξεχνώντας ότι το "βολικό" δεν είναι αυτό που θέλει κάποιος που..."κοιτάει ψηλά"

               Πάντα ήθελες να δείχνεις ότι αντιδράς και αμέσως μετά να υποκλίνεσαι οικειοθελώς, λες και έχεις μνήμη χρυσόψαρου.

                Πες την αλήθεια...λάτρευες να ρίχνεις τις ευθύνες από δω κ από κει...και έμαθες να μην πληρώνεις για τα λάθη σου.

   Και αν αποφάσισες να αλλάξεις δεν το δείχνεις,πλασμένοι από το ίδιο υλικό είμαστε..."έξυπνοι,ευρηματικοί,χαμογελαστοί"....κάπου το χάσαμε...κάπου μας πήρε ο ύπνος ( χρόνια νάρκη μάλλον ) ή ακόμα χειρότερα..κάπου πήρανε τα μυαλά μας αέρα...

  Δυνατοί είναι αυτοί που στέκονται στα πόδια τους...όχι αυτοί που πιάνονται από τα συννεφάκια που περνούν, τους στρώνουν χαλιά και κάνουν υποκλίσεις.