Δευτέρα 7 Μαΐου 2012

συννεφούλα συννεφούλα...

   Δια βοής , γραπτή,φανερή,μυστική, με όστρακα, με χειρονομίες...με ψηφοδέλτια. Ελληνικό παράγωγο η ψηφοφορία λένε...και για την δημοκρατία το ίδιο λένε...Μεταξύ μας όμως...(μην το πείτε πουθενά αλλού...) δεν νιώθω καθόλου έτσι...Γιατί άραγε? Γιατί τα δημιουργήματα μένουν πιστά στον δημιουργό τους και κυρίως το αντίθετο...Ο δημιουργός σε αυτή την περίπτωση προσπάθησε με κάθε τρόπο να ξεχάσει αυτό το τόσο σημαντικό του δημιούργημα...και αλήθεια απορώ γιατί...

    'Μέρα απόφασης η σημερινή', μας τα έπρηξαν τόσες μέρες (με το  συμπάθιο πάντα) με το πόσο σημαντική είναι η ψήφος μας , για την τιμωρία που θα δώσουμε, για το πόσο αλλάξαμε...σε ένα φόντο αγανακτισμένων Ελλήνων και κυρίως μελλοντικών...πεινασμένων Ελλήνων.Αλλάξαμε, ναι όντως αλλάξαμε...η αλλαγή δεν ξέρω αν μου αρέσει ...,πάντως το "μη χείρον βέλτιστον" έβαλε το χεράκι του σήμερα και σε καιρούς μεμψιμοιρίας  μοιάζει με ηρωική πράξη.Δεν μου φτάνει όμως βρε παιδιά.

     Το κακό είναι καλύτερο από το πιο κακό..συμφωνούμε και σε κάτι.

      Μην μένεις με το στόμα ανοικτό που μπήκε  η χρυσή αυγή στην βουλή και μην γκρινιάζεις....(τα χρυσά αυγά όπως επιτυχημένα έγραψε κάποιος σε έναν τοίχο)  τόσο που απαξιώσαμε την δημοκρατία σε τούτο εδώ το κράτος. Και εμείς την απαξιώσαμε...όταν αρχίσαμε να πουλάμε τις ψήφους μας για μια "θεσούλα στο δημόσιο" που κάθε γονιός θέλει για το βαριεστημένο, πλήρως ανίκανο παιδί τους, που τελείωσε το λύκειο , έβαλε σε κάδρο το απoλυτήριο του και τώρα του είναι τόσο δύσκολο να κάνει λίγο πιο γρήγορα μπας και τελειώσεις και καταφέρεις να φτάσεις στην δουλειά σου (ναιιι σε αυτή τη δουλειά που δουλεύεις 10 ώρες  και παίρνεις και ......).

      Και μετά από αυτά...το 1/3 συνέχισε να ψηφίζει εκεί που ψήφιζε τόοοοσα χρόνια ("δεν πάει αλλού το χέρι"...κράτα το σπίτι σου ρε φίλε). Αλλά  who cares...εγώ έτσι κ αλλιώς σας είχα ξεκαθαρίσει από προηγούμενα posts ότι η ελπίδα μου έφυγε...μόνο σε εμένα και τις δυνατότητες μου ελπίζω (atomism κάργα)

      Και κάπου εκεί ανάμεσα στους παρλαπίπες (ξέρεις το φαινόμενο μετά τα exit polls) βλέπω την κλήρωση του λαχείου και αναρωτιέμαι....πόσοι άραγε εναπόθεσαν τις ελπίδες τους εκεί?πόσο άδειοι νιώθουμε πια όταν αντί να ελπίζουμε  σε αξίες  προσευχόμαστε σε ένα jack pot μήπως..ξελασπώσουμε?


     "Η συννεφούλα μας έφυγε πια και πάει...και αυτοι δεν το χουν πάρει χαμπάρι ακόμη"
................................................................................................και όταν το πάρουν θα είναι αργά.   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου