Γιατί εσύ κάνεις αυτό και εγώ το άλλο? Πώς γίνεται να διαφωνούμε ενώ περνάμε ακριβώς τα ίδια? Γιατί ενώ φανταζόμαστε ακριβώς τα ίδια ενεργούμε εντελώς διαφορετικά? Σάββατο βράδυ-κυριακή πρωί βασικά- και τα ερωτήματα αυτά με κράτησαν λίγο ακόμα μακρυά από το βραδινό-εμμ...πρωινό εννοώ- μου όνειρο(εύχομαι να μην είναι sequel του χθεσινού επεισοδίου της..10ης εντολής)
Και δεν το θεωρώ χαζό που δεν κοιμάμαι...αξίζει και τον χρόνο και το δεδομένο μεσημεριανό ξύπνημα αύριο...και ας ξέρω πως για μια ακόμα φορά..δεν θα βγάλω την άκρη που με τόση λαχτάρα αναμένω. Βλέπεις η άκρη αυτή μοιάζει με την αλληγορία του γόρδιου δεσμού...οι "χαζοί" προσπαθούν να τον ξεμπλέξουν και ο έξυπνος παίρνει το ψαλίδι...και σε όποια πλευρά και αν τελικά ανήκω,θα πάρει καιρό ακόμα να αποφασίσω αν έχω την επιμονή να "μπλεχτώ" με το ξέμπλεγμα ή το θάρρος να πιάσω το ψαλίδι.
Ότι και από τα δύο να κάνω εν τέλη, το σημερινό μου πόρισμα είναι ένα...(άκουσα τόσα..και όμως μόνο ένα?ξανθοφέρνω ,ξέχασες?) Όλα τελικά είναι θέμα ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΩΝ. Και γιατί κατέληξα εκεί στις 3:45? Όλοι με τον τρόπο μας θέλουμε περίπου τα ίδια...ή σχεδόν τα ίδια..ο τρόπος που θα τα πετύχουμε είναι αυτός που διαφέρει.Και να που για μια ακόμη φορά η σειρά δεν είναι τυχαία αλλά καθοριστική..όσο δεν μπορείς να φανταστείς.
Δυο φιλές έχουν το ίδιο στόχο, την ευτυχία(πολύ γενικό θα μου πεις είναι όμως κοινός στόχος και των δυο).Η πρώτη τελειώνει το σχολείο και μετά από κάποια χρόνια βρίσκει τον άνδρα της ζωής της,παντρεύεται, κάνει παιδιά και κάνει τα πάντα για να είναι ευτυχισμένα,γίνεται πρωταρχικό τους πρότυπο, επιτυγχάνοντας έτσι και την δική της ευτυχία. Η δεύτερη γυναίκα τελειώνει το σχολείο, πηγαίνει πανεπιστήμιο, κάνει μεταπτυχιακά,διδακτορικά,γίνεται καθηγήτρια πανεπιστημίου και αποτελεί πρότυπο για πολλούς από τους φοιτητές της. Και οι δύο γυναίκες πέτυχαν τον στόχο τους με δυο εντελώς διαφορετικούς τρόπους, είναι όμως ευτυχισμένες.Αν αλλάξουμε την ζωή της πρώτης με την ζωή της δεύτερης δεν είναι απαραίτητο ότι οι δυο γυναίκες θα είναι πάλι ευτυχισμένες...και εδώ είναι που καταλαβαίνουμε πόσο οι προτεραιότητες καθορίζουν την πορεία μας και ας είναι ο προορισμός μας παρεμφερής.
Το παραπάνω παράδειγμα αποτελεί έναν απλό τρόπο να καταλάβουμε γιατί οι προτεραιότητες μας θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα εσωτερικής αναζήτησης του τι πραγματικά θέλουμε...γιατί κακά τα ψέματα μπορεί να υπάρχουν πολλοί τρόποι να επιτύχουμε έναν στόχο αλλά δεν ταιριάζουν όλοι σε όλους μας...Από τη στιγμή που αποφασίσουμε τι θέλουμε πρώτο και τι είναι πιο βασικό να λυθεί πρώτα , θα γίνει πιο εύκολα η επιλογή του πως θα τα καταφέρουμε....
“What comes first, the compass or the clock? Before one can truly manage time (the clock), it is important to know where you are going, what your priorities and goals are, in which direction you are headed (the compass). Where you are headed is more important than how fast you are going. Rather than always focusing on what's urgent, learn to focus on what is really important.” Και σε πολύυυ ελεύθερη ελληνική μετάφραση...τι έρχεται πρώτο?η πυξίδα ή το ρολόι?Πριν μπορέσεις να προσδιορίσεις τον χρόνο (το ρολόι) είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις που πηγαίνεις,ποιες είναι οι προτεραιότητες σου και οι στόχοι σου, σε ποια διεύθυνση οδεύεις (η πυξίδα)...
Και μετά το "blogαρισμα" βάζω σε προτεραιότητα τον ύπνο μου... άλλη μια Γκουντναιτ Φολκς!
Και δεν το θεωρώ χαζό που δεν κοιμάμαι...αξίζει και τον χρόνο και το δεδομένο μεσημεριανό ξύπνημα αύριο...και ας ξέρω πως για μια ακόμα φορά..δεν θα βγάλω την άκρη που με τόση λαχτάρα αναμένω. Βλέπεις η άκρη αυτή μοιάζει με την αλληγορία του γόρδιου δεσμού...οι "χαζοί" προσπαθούν να τον ξεμπλέξουν και ο έξυπνος παίρνει το ψαλίδι...και σε όποια πλευρά και αν τελικά ανήκω,θα πάρει καιρό ακόμα να αποφασίσω αν έχω την επιμονή να "μπλεχτώ" με το ξέμπλεγμα ή το θάρρος να πιάσω το ψαλίδι.
Ότι και από τα δύο να κάνω εν τέλη, το σημερινό μου πόρισμα είναι ένα...(άκουσα τόσα..και όμως μόνο ένα?ξανθοφέρνω ,ξέχασες?) Όλα τελικά είναι θέμα ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΩΝ. Και γιατί κατέληξα εκεί στις 3:45? Όλοι με τον τρόπο μας θέλουμε περίπου τα ίδια...ή σχεδόν τα ίδια..ο τρόπος που θα τα πετύχουμε είναι αυτός που διαφέρει.Και να που για μια ακόμη φορά η σειρά δεν είναι τυχαία αλλά καθοριστική..όσο δεν μπορείς να φανταστείς.
Δυο φιλές έχουν το ίδιο στόχο, την ευτυχία(πολύ γενικό θα μου πεις είναι όμως κοινός στόχος και των δυο).Η πρώτη τελειώνει το σχολείο και μετά από κάποια χρόνια βρίσκει τον άνδρα της ζωής της,παντρεύεται, κάνει παιδιά και κάνει τα πάντα για να είναι ευτυχισμένα,γίνεται πρωταρχικό τους πρότυπο, επιτυγχάνοντας έτσι και την δική της ευτυχία. Η δεύτερη γυναίκα τελειώνει το σχολείο, πηγαίνει πανεπιστήμιο, κάνει μεταπτυχιακά,διδακτορικά,γίνεται καθηγήτρια πανεπιστημίου και αποτελεί πρότυπο για πολλούς από τους φοιτητές της. Και οι δύο γυναίκες πέτυχαν τον στόχο τους με δυο εντελώς διαφορετικούς τρόπους, είναι όμως ευτυχισμένες.Αν αλλάξουμε την ζωή της πρώτης με την ζωή της δεύτερης δεν είναι απαραίτητο ότι οι δυο γυναίκες θα είναι πάλι ευτυχισμένες...και εδώ είναι που καταλαβαίνουμε πόσο οι προτεραιότητες καθορίζουν την πορεία μας και ας είναι ο προορισμός μας παρεμφερής.
Το παραπάνω παράδειγμα αποτελεί έναν απλό τρόπο να καταλάβουμε γιατί οι προτεραιότητες μας θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα εσωτερικής αναζήτησης του τι πραγματικά θέλουμε...γιατί κακά τα ψέματα μπορεί να υπάρχουν πολλοί τρόποι να επιτύχουμε έναν στόχο αλλά δεν ταιριάζουν όλοι σε όλους μας...Από τη στιγμή που αποφασίσουμε τι θέλουμε πρώτο και τι είναι πιο βασικό να λυθεί πρώτα , θα γίνει πιο εύκολα η επιλογή του πως θα τα καταφέρουμε....
“What comes first, the compass or the clock? Before one can truly manage time (the clock), it is important to know where you are going, what your priorities and goals are, in which direction you are headed (the compass). Where you are headed is more important than how fast you are going. Rather than always focusing on what's urgent, learn to focus on what is really important.” Και σε πολύυυ ελεύθερη ελληνική μετάφραση...τι έρχεται πρώτο?η πυξίδα ή το ρολόι?Πριν μπορέσεις να προσδιορίσεις τον χρόνο (το ρολόι) είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις που πηγαίνεις,ποιες είναι οι προτεραιότητες σου και οι στόχοι σου, σε ποια διεύθυνση οδεύεις (η πυξίδα)...
Και μετά το "blogαρισμα" βάζω σε προτεραιότητα τον ύπνο μου... άλλη μια Γκουντναιτ Φολκς!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου