Η "αναζήτηση" ξεκίνησε βράδυ Παρασκεύης, εκεί ανάμεσα στο κρασί,στα γέλια και στον απεριόριστο καπνό(ξέρεις που)."Εσυ τι θα έκανες αν κέρδιζες το τζόκερ?" Τραγικά ειρωνικό για τις μέρες μας ,θα σκεφτείς.Κι όμως....ίσως και να σε βοηθήσει.
Έχουμε μάθει να ευχόμαστε πράγματα και καταστάσεις χωρίς να ξέρουμε αν πραγματικά είναι άξια ευχών.
Και γι αυτό θα σου δώσω ένα παράδειγμα που σίγουρα σου έχει τύχει. Είναι μεσημέρι Κυριακής και ως συνήθως στο ελληνικό μαμαδίστικο τραπέζι έχεις φάει μέχρι σκασμού, αφού τελειώνεις λοιπόν το φαγητό σου και αναπνέεις με την ευχάριστη δυσκολία ,κάποιος..,ακόμα κ εσύ, πετάει την ατάκα. "Πω πω να είχαμε 2 κιλά προφιτερόλ τώρα" (γουρουνιά ε?) και όταν το προφιτερόλ έρθει ανακαλύπτεις ότι η ευχή σου περιορίστηκε στην μια κουταλιά που άντεξες να φας.
Ας σκεφτούμε τώρα το προφιτερόλ ώς την περιβόητη ευχή και το στομάχι μας ως αυτό που μας κρατάει "πίσω" .Η ευχή εκφράζεται τις περισσότερες φορές με λαχτάρα , η πραγματοποιήση της όμως δεν αντιμετωπίζεται πάντα με τον τρόπο που της αξίζει.
Στην ερώτηση λοιπόν "τι θα έκανες αν ξαφνικά κέρδιζες πολλά λεφτά" δυσκολέυομαι να απαντήσω...ίσως γιατί δεν έχω βρεθεί σε τέτοια κατάσταση , ίσως πάλι γιατί ψάχνω να βρώ τι μου λείπει που χρειάζεται τόσα λεφτά. Σκέφτομαι μια πόρσε ( μάθε να οδηγάς το κα και πολύ σου είναι ), μια έπαυλη με πισίνα (αν ζω μόνη μου θα είναι χάλια) , να γύριζω τον κόσμο (μμμ..σε αυτό κάτι πάει κ έρχεται) , να δίνω "υλικά" σε όσους αγαπάω ( όσοι αγαπάω δεν θέλουν "υλικά"ε?) κ.τ.α.
Αυτή η εσωτερική "διαμάχη" μπορεί να συνεχιστεί για ώρες και το αποτέλεσμα δεν νομίζω ότι θα είναι ξεκάθαρο. Το συμπέρασμα και βέβαια είναι. Το μυαλό μου υπονομεύει οτιδήποτε το μπερδεύει, έτσι κάνει και με τα τρελά χρήματα που θα κερδίσω στο τζόκερ που δεν παίζω.
Υ.Γ:Όταν το κερδίσω θα αφιερώσω σίγουρα μια ανάρτηση στο blog για να σας εκφράσω τις σκέψεις μου μετά την εκπλήρωση της ευχής, οπότε μην ανησυχείτε!
(η αναφορά μου στο φαγητό ως παράδειγμα είναι εντελώς συμπτωματική...όπως πάντα άλλωστε)
Έχουμε μάθει να ευχόμαστε πράγματα και καταστάσεις χωρίς να ξέρουμε αν πραγματικά είναι άξια ευχών.
Και γι αυτό θα σου δώσω ένα παράδειγμα που σίγουρα σου έχει τύχει. Είναι μεσημέρι Κυριακής και ως συνήθως στο ελληνικό μαμαδίστικο τραπέζι έχεις φάει μέχρι σκασμού, αφού τελειώνεις λοιπόν το φαγητό σου και αναπνέεις με την ευχάριστη δυσκολία ,κάποιος..,ακόμα κ εσύ, πετάει την ατάκα. "Πω πω να είχαμε 2 κιλά προφιτερόλ τώρα" (γουρουνιά ε?) και όταν το προφιτερόλ έρθει ανακαλύπτεις ότι η ευχή σου περιορίστηκε στην μια κουταλιά που άντεξες να φας.
Ας σκεφτούμε τώρα το προφιτερόλ ώς την περιβόητη ευχή και το στομάχι μας ως αυτό που μας κρατάει "πίσω" .Η ευχή εκφράζεται τις περισσότερες φορές με λαχτάρα , η πραγματοποιήση της όμως δεν αντιμετωπίζεται πάντα με τον τρόπο που της αξίζει.
Στην ερώτηση λοιπόν "τι θα έκανες αν ξαφνικά κέρδιζες πολλά λεφτά" δυσκολέυομαι να απαντήσω...ίσως γιατί δεν έχω βρεθεί σε τέτοια κατάσταση , ίσως πάλι γιατί ψάχνω να βρώ τι μου λείπει που χρειάζεται τόσα λεφτά. Σκέφτομαι μια πόρσε ( μάθε να οδηγάς το κα και πολύ σου είναι ), μια έπαυλη με πισίνα (αν ζω μόνη μου θα είναι χάλια) , να γύριζω τον κόσμο (μμμ..σε αυτό κάτι πάει κ έρχεται) , να δίνω "υλικά" σε όσους αγαπάω ( όσοι αγαπάω δεν θέλουν "υλικά"ε?) κ.τ.α.
Αυτή η εσωτερική "διαμάχη" μπορεί να συνεχιστεί για ώρες και το αποτέλεσμα δεν νομίζω ότι θα είναι ξεκάθαρο. Το συμπέρασμα και βέβαια είναι. Το μυαλό μου υπονομεύει οτιδήποτε το μπερδεύει, έτσι κάνει και με τα τρελά χρήματα που θα κερδίσω στο τζόκερ που δεν παίζω.
Υ.Γ:Όταν το κερδίσω θα αφιερώσω σίγουρα μια ανάρτηση στο blog για να σας εκφράσω τις σκέψεις μου μετά την εκπλήρωση της ευχής, οπότε μην ανησυχείτε!
(η αναφορά μου στο φαγητό ως παράδειγμα είναι εντελώς συμπτωματική...όπως πάντα άλλωστε)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου