Μπλουζάκι.

      Αν την έβλεπες στο μαγαζί δεν θα της έδινες σημασία...όχι μόνο γιατί είναι ανδρική αλλά γιατί δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο. Άσπρη,κοντομάνικη με κάτι άκυρο για στάμπα μπροστά ή ακόμα και κίτρινη (μουσταρδί συγκεκριμένα) , πιο φαρδιά και πιο ατσούμπαλη από αυτές που συνήθως φοράς στο σπίτι.Δεν την αγοράσεις...γιατί δεν σου λέει τίποτα , γιατί δεν έχει αυτό το κάτι που θέλουμε εμείς οι γυναίκες.

     Και να που την έβαλες...,λύση ανάγκης  εκείνο το βράδυ που δεν είχες ούτε καν τα βασικά μαζί. Αλλά δεν σε ένοιαξε ιδιαίτερα...λύση ανάγκης επιμένω. Γίνεται μια "λύση ανάγκης" να σου λείψει τόσο πολύ...και ας είναι απλά μια ..μπλούζα? Υπό άλλες συνθήκες θα σου έλεγα "ΟΧΙ" τώρα όμως θα σου πω ναι.

     Εξυπηρέτησε τον σκοπό της...σε έντυσε (σχεδόν) , δεν θα πω ότι σε ζέστανε γιατί πραγματικά αυτό δεν ήταν θέμα..-του τράβηξες όλο το πάπλωμα και ζεστάθηκες ή ακόμα καλύτερα πήγες να τον πνίξεις στην προσπάθεια σου να σε ζεστάνει.

    Ήταν απαλούλα...και είχε αυτή την μυρωδιά...δεν ξέρω αν είναι το απορρυπαντικό, αν είναι πάρτοοοο ρε μαμάάά, αν πάλι είναι κάτι άλλο..κάτι έχω στο μυαλό μου και -δυστυχώς- δεν πωλείται σε μπουκαλάκια στο σούπερ μάρκετ.

   Το βρίσκεις γελοίο να γράφω για μια..μπλούζα έτσι δεν είναι? Ισως να το έβρισκα και εγώ..πρίν 3 χρόνια...τώρα όμως μια τέτοια μπλούζα είναι πολλά μαζί...και όσο κ αν λέω ότι μου λείπει..δεν είναι απλά η μπλούζα..είναι αυτό που μου θυμίζει..αυτό που μυρίζει.

   Πες με χαζή...εγώ μια τέτοια μπλούζα σου θα την κλέψω.