Ήταν το πρώτο που έκανες. Μετά άκουσες τι είχε να σου πει. Το ένιωσες με μια μόλις κίνηση . Και μετά σε έπεισε αν σου αρέσει πραγματικά.
Όλη μας η ζωή περιγράφετε σε 5 λέξεις....ματιά,άκουσμα,άγγιγμα,μυρωδιά και γεύση.Και όταν αυτά συμπληρωθούν τόσο αρμονικά τίποτα δεν μπορεί να γίνει πιο...δικό σου.
Πράσινα,Καστανά,Μαύρα,Μπλέ...όλα το ίδιο κοιτάζουν,όλα διαφορετικά βλέπουν . Και όταν δεν βλέπουν φαντάζονται, είναι το πρώτο πράγμα που μας ενώνει με τη γη...Αυτό που συμπληρώνει και ενδυναμώνει την υλική διάσταση αυτού μας του κόσμου. Δεν περιορίζεται σε τίποτα και δεν συμβιβάζεται με τίποτα. Είναι οι εικόνες που λένε ότι μένουν, αυτές που ξεθωριάζουν με το χρόνο και όμως ποτέ δεν ξεχνιούνται.Γιατί είναι το πρώτο πράγμα που μας φέρνει κοντά και εκείνο που πρώτο μας απομακρύνει.
Και αφού το είδες , το άκουσες. Και είναι αυτό που σου έδωσε όλα εκείνα τα περίεργα συναισθήματα που ένιωσες . Εκείνο που το έκανε ακόμα πιο ξεχωριστό. Ό,τι και να άκουσες μπήκε στο μυαλό σου και έμεινε ή έφυγε για πάντα ....αν σου άρεσε το κράτησες..όπως εκείνο το τραγούδι που σιγοτραγουδάς και εκείνο που σου σιγοτραγουδούσε η μαμά σου για να κοιμηθείς.Έμαθες και εσύ να φτιάχνεις προτάσεις, να μιλάς με τον δικό σου τρόπο, να δίνεις στις ιδέες και στα αισθήματα σου φωνή και να κάνεις τους άλλους να σε αγαπήσουν ή να σε μισήσουν και άλλο.
Το άγγιξες το μύρισες, προσπάθησες να πλησιάσεις αυτό που είδες και σου άρεσε, αυτό που άκουσες και αγάπησες . Και αυτή σου πράξη σε έκανε πιο σίγουρο και ας γέμισες ένα σωρό πρωτόγνωρα συναισθήματα.Έφτασες σε ένα νέο στάδιο επικοινωνίας και άρχισες να καταλαβαίνεις ότι η ύλη όσο και να φαίνεται απίθανο μεταφέρει συναισθήματα βαθιά που σε κάνουν να νιώσεις τόσα πολλά.Η μυρωδιά του σε στοίχειωσε και όμως το μυρίζεις ακόμα.Σαν εκείνο το λουλούδι που μύρισες και άγγιξες την προηγούμενη Άνοιξη.
Αφού τα προηγούμενα στάδια σε γέμισαν αγάπη και ανυπομονησία όλα κατέληξαν στο στόμα σου.Όπως το πρώτο σου φαγάκι , το πρώτο σου φιλί . Η ανάγκη μας να γευτούμε όλα εκείνα που θέλουμε, όλα εκείνα που αγαπάμε , όλα εκείνα που με κάποιο τρόπο μας γεμίζουν. Σαν εκείνες τις καραμέλες που μου θυμίζουν την προγιαγιά μου ή αυτή σου την γεύση σου που δεν θέλω ποτέ να ξεχάσω.Όλα όσα οι γεύσεις τους αξίζει να θυμάσαι.
Όλη μας η ζωή περιγράφετε σε 5 λέξεις....ματιά,άκουσμα,άγγιγμα,μυρωδιά και γεύση.Και όταν αυτά συμπληρωθούν τόσο αρμονικά τίποτα δεν μπορεί να γίνει πιο...δικό σου.
Πράσινα,Καστανά,Μαύρα,Μπλέ...όλα το ίδιο κοιτάζουν,όλα διαφορετικά βλέπουν . Και όταν δεν βλέπουν φαντάζονται, είναι το πρώτο πράγμα που μας ενώνει με τη γη...Αυτό που συμπληρώνει και ενδυναμώνει την υλική διάσταση αυτού μας του κόσμου. Δεν περιορίζεται σε τίποτα και δεν συμβιβάζεται με τίποτα. Είναι οι εικόνες που λένε ότι μένουν, αυτές που ξεθωριάζουν με το χρόνο και όμως ποτέ δεν ξεχνιούνται.Γιατί είναι το πρώτο πράγμα που μας φέρνει κοντά και εκείνο που πρώτο μας απομακρύνει.
Και αφού το είδες , το άκουσες. Και είναι αυτό που σου έδωσε όλα εκείνα τα περίεργα συναισθήματα που ένιωσες . Εκείνο που το έκανε ακόμα πιο ξεχωριστό. Ό,τι και να άκουσες μπήκε στο μυαλό σου και έμεινε ή έφυγε για πάντα ....αν σου άρεσε το κράτησες..όπως εκείνο το τραγούδι που σιγοτραγουδάς και εκείνο που σου σιγοτραγουδούσε η μαμά σου για να κοιμηθείς.Έμαθες και εσύ να φτιάχνεις προτάσεις, να μιλάς με τον δικό σου τρόπο, να δίνεις στις ιδέες και στα αισθήματα σου φωνή και να κάνεις τους άλλους να σε αγαπήσουν ή να σε μισήσουν και άλλο.
Το άγγιξες το μύρισες, προσπάθησες να πλησιάσεις αυτό που είδες και σου άρεσε, αυτό που άκουσες και αγάπησες . Και αυτή σου πράξη σε έκανε πιο σίγουρο και ας γέμισες ένα σωρό πρωτόγνωρα συναισθήματα.Έφτασες σε ένα νέο στάδιο επικοινωνίας και άρχισες να καταλαβαίνεις ότι η ύλη όσο και να φαίνεται απίθανο μεταφέρει συναισθήματα βαθιά που σε κάνουν να νιώσεις τόσα πολλά.Η μυρωδιά του σε στοίχειωσε και όμως το μυρίζεις ακόμα.Σαν εκείνο το λουλούδι που μύρισες και άγγιξες την προηγούμενη Άνοιξη.
Αφού τα προηγούμενα στάδια σε γέμισαν αγάπη και ανυπομονησία όλα κατέληξαν στο στόμα σου.Όπως το πρώτο σου φαγάκι , το πρώτο σου φιλί . Η ανάγκη μας να γευτούμε όλα εκείνα που θέλουμε, όλα εκείνα που αγαπάμε , όλα εκείνα που με κάποιο τρόπο μας γεμίζουν. Σαν εκείνες τις καραμέλες που μου θυμίζουν την προγιαγιά μου ή αυτή σου την γεύση σου που δεν θέλω ποτέ να ξεχάσω.Όλα όσα οι γεύσεις τους αξίζει να θυμάσαι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου