snuFFF...

   Υπάρχουν τραγούδια που σε μεταφέρουν κατευθείαν στον λόγο ύπαρξης τους..,ειδικά όσα πηγάζουν από μεγάλες δόσεις θυμού πάντα μου έκαναν εντύπωση..κάτι σαν να τα θαύμαζα,γιατί μέσα σε δευτερόλεπτα μου θυμίζουν πάντα κάτι που χρόνια προσπαθώ να ξεχάσω..

   Πρώτη φορά κάτι τόσο έντονο ένιωσα όταν άκουσα το Fuck you των Archive..( http://www.youtube.com/watch?v=A4gBzUwo6Iw ).μου έκανε μεγάλη εντύπωση πως μέσα από μια -μάλλον- μονότονη μουσική παρουσιάζεται τόσο δυνατά μίσος,απέχθεια και κάθε συναίσθημα γεμάτο  θυμό και ένταση.Μπορεί να μην επηρεάζει τον καθένα..αλλά σε εμένα πιάνει πάντα..κι ας είναι η  38760η φορά που το ακούω..πλέον είναι ακόμα πιο έντονο..ψιθυρίζω κάθε στίχο του ρεφρέν λες και δίνω την καλύτερη μου ευχή σε όλους όσους με πλήγωσαν,με πληγώνουν και θα με πληγώσουν..

   Έντονο μίσος και απογοήτευση ένιωσα από την πρώτη κιόλας φορά που άκουσα το Snuff των Slipknot (http://www.youtube.com/watch?v=fJXEerT4TCk ) . Βέβαια αυτή τη φορά ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό-πηγαίο και εξίσου δυνατό αλλά ενέπνευσε μεγαλύτερη προσωπική απογοήτευση απ ότι θυμό για τους γύρο μου. 

   Ψάχνω ακόμα για τραγούδια που να με κάνουν να νιώθω έτσι..έχω βρει κάποια αλλά όχι αρκετά ακόμα..Κάποιος είπε ότι από την στιγμή που νιώθεις οργή και θυμό δεν πρέπει στιγμή να αμφιβάλεις για το αν είσαι ζωντανός..Και ακόμα και για 4:30 λεπτά αυτό μου είναι αρκετό.

Υ.Γ.:Τραγούδια που σας "λένε" κάτι παρόμοιο ευπρόσδεκτα...