Μετάθεση...ονείρων...

   Κι όμως εκεί μέσα στην καθημερινή ασταμάτητη βαρεμάρα υπάρχουν λεπτά απόλυτης πλασματικής ευτυχίας... έχω αποδεκτεί εδώ και χρόνια ότι αυτά τα λεπτά μπορεί να είναι τόσο καθοριστικά όσο και ασήμαντα για το υπόλοιπο της ημέρας.Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα εγώ προσωπικά τα αντιμετωπίζω ως την μόνη απόλυτη διαφυγή...τον μόνο τρόπο να δημιουργήσω το μέλλον όπως εγώ θέλω..να ξεχάσω όλα τα προβλήματα και χτίσω τα πάντα από την αρχή..Και κάπου εκεί είναι που ένα τηλέφωνο χτυπάει,κάποιος σε ξυπνάει και η λογική σου αρχίζει να φωνάζει.."κάνεις ονειροπόλος δεν  έβγαλε λεφτά,κανείς από δαύτους δεν είναι γνωστός"...και εσυ τρομάζεις ,συνεχίζεις την βαρετή μέρα σου και δεν λες ποτέ σε κανένα ο,τι σκέφτηκες, ο,τι ονειρεύτηκες, ο,τι υπήρξες....