Μερικές φορές σε νιώθω.Την ανάγκη σου να είναι όλα απλά εύκολα, να μην τα σκέφτεσαι σε δύναμη του δέκα. Χαλαρός, τα γράφεις όλα τσακ στην μέση, κάνεις το τσιγάρο σου, με ένα βλέμμα σωστή φωτογράφηση James Dean.Ούτε αναστεναγμοί, ούτε περίεργες εκφράσεις.Να έχεις γίνει ένα με τον καπνό που αναπνέεις.
Να αδειάζεις και να γεμίζεις με μια τόση δα κίνηση. Να κλείνεσαι και να τραγουδάς. Να αδειάζεις και να γεμίζεις με τόσες δα νότες.
Βλέπω γυαλιά
που θέλανε να σπάσουν
ανθρώπους ήρεμους
που θέλανε να κλάψουν
Στιγμές απόμακρες
που θέλανε να υπάρξουν
άδειες ψυχές
που παραμείναν στο κενό
Κι απορροφάμαι
απ' τους καπνούς του τσιγάρου μου και ζω ένα όνειρο
που δεν είναι δικό μου
και τότε έρχεσαι και συ
ζητάς τσιγάρο
όμως εσύ φυσάς άλλο καπνό
Μα εγώ
κολλάω σε μια κασέτα ερωτεύομαι
ένα βινύλιο κι αφήνω το τραγούδι
να οδηγεί τη σκέψη μου και μπαίνω
μες το σκοτάδι σου και κει βρίσκω το φως μου
Σ' ένα ταξίδι
που κρατάει όσο οι νότες
όσο οι νότες ταιριάξαν μεταξύ τους
σε μια ζωή που κάποιος έζησε για λίγο
και η παραίσθηση την έκανε δική μου
Και τότε λες πως με καταλαβαίνεις
εγώ όμως ξέρω ο,τι κάποτε θα φύγεις
γιατί ζηλεύεις
ότι νιώθω εγώ στον κόσμο μου
που μια στιγμή τον νόμιζες δικό σου
Βλέπεις σκιές
κολλημένες στους τοίχους
τη μοναξιά να υπάρχει
μες τα χέρια σου
να την γυρεύεις
με τα μάτια κλεισμένα
να απορείς και να κοιτάς εμένα
Μα εγώ
κολλάω σε μια κασέτα ερωτεύομαι
ένα βινύλιο κι αφήνω το τραγούδι
να οδηγεί τη σκέψη μου και μπαίνω
μες το σκοτάδι σου και κει βρίσκω το φως μου
Σ' ένα ταξίδι
που κρατάει όσο οι νότες
όσο οι νότες ταιριάξαν μεταξύ τους
σε μια ζωή που κάποιος έζησε για λίγο
και η παραίσθηση την έκανε δική μου
Κολλάω σε μια κασέτα ερωτεύομαι
ένα βινύλιο κι αφήνω το τραγούδι
να οδηγεί τη σκέψη μου και μπαίνω
μες το σκοτάδι σου και κει βρίσκω το φως μου
Σ' ένα ταξίδι που μοιάζει με το όνειρο
του κόσμου αυτού που παραμένει τυφλός
σ' ένα ηχείο που στέκεται απόμακρο
σε μια γωνία κρυμμένο από το φως
που θέλανε να σπάσουν
ανθρώπους ήρεμους
που θέλανε να κλάψουν
Στιγμές απόμακρες
που θέλανε να υπάρξουν
άδειες ψυχές
που παραμείναν στο κενό
Κι απορροφάμαι
απ' τους καπνούς του τσιγάρου μου και ζω ένα όνειρο
που δεν είναι δικό μου
και τότε έρχεσαι και συ
ζητάς τσιγάρο
όμως εσύ φυσάς άλλο καπνό
Μα εγώ
κολλάω σε μια κασέτα ερωτεύομαι
ένα βινύλιο κι αφήνω το τραγούδι
να οδηγεί τη σκέψη μου και μπαίνω
μες το σκοτάδι σου και κει βρίσκω το φως μου
Σ' ένα ταξίδι
που κρατάει όσο οι νότες
όσο οι νότες ταιριάξαν μεταξύ τους
σε μια ζωή που κάποιος έζησε για λίγο
και η παραίσθηση την έκανε δική μου
Και τότε λες πως με καταλαβαίνεις
εγώ όμως ξέρω ο,τι κάποτε θα φύγεις
γιατί ζηλεύεις
ότι νιώθω εγώ στον κόσμο μου
που μια στιγμή τον νόμιζες δικό σου
Βλέπεις σκιές
κολλημένες στους τοίχους
τη μοναξιά να υπάρχει
μες τα χέρια σου
να την γυρεύεις
με τα μάτια κλεισμένα
να απορείς και να κοιτάς εμένα
Μα εγώ
κολλάω σε μια κασέτα ερωτεύομαι
ένα βινύλιο κι αφήνω το τραγούδι
να οδηγεί τη σκέψη μου και μπαίνω
μες το σκοτάδι σου και κει βρίσκω το φως μου
Σ' ένα ταξίδι
που κρατάει όσο οι νότες
όσο οι νότες ταιριάξαν μεταξύ τους
σε μια ζωή που κάποιος έζησε για λίγο
και η παραίσθηση την έκανε δική μου
Κολλάω σε μια κασέτα ερωτεύομαι
ένα βινύλιο κι αφήνω το τραγούδι
να οδηγεί τη σκέψη μου και μπαίνω
μες το σκοτάδι σου και κει βρίσκω το φως μου
Σ' ένα ταξίδι που μοιάζει με το όνειρο
του κόσμου αυτού που παραμένει τυφλός
σ' ένα ηχείο που στέκεται απόμακρο
σε μια γωνία κρυμμένο από το φως

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου