MindTrash

 Η γαματοσύνη μας εξαντλήθηκε και επανακυκλοφορεί. Σε νέο πλανήτη ελπίζουμε, γιατί ο παλιός δεν την άντεξε τόση που ήταν. Σ έναν κύκλο το κλασικό χάμστερ να κάνει βόλτες και τίποτα δεν άλλαξε. Δεν είναι ο πλανήτης, ούτε η ρόδα που πρέπει να κατηγορήσουμε αυτή τη φορά,εμείς και το χαμστερ είμαστε...

Και επειδή είναι όλα πολύ βαριά για να τους φορτώσω μερικά κιλά ακόμα, δεν θα αρχίσω τις "προπεριοδικές" υστερίες (ούτε καν θα βοητήξω στη σοκολάτα),θα κοιμηθώ. Μα πριν γίνει αυτό..να μην προσπαθήσω μωρέ στην ξάπλα να λύσω άλλο ένα άλυτο πρόβλημα?

 Αυτά που περίμενες  εναγωνίως να λύσεις στο δημοτικό, που έκανες κόπο για να δημιουργήσεις στο λύκειο και που στιγμές,μοιάζει τόσο μα τόσο υπερτιμημένο.Όπως λειτουργεί το κάθετι στην ζωή μας, έτσι κ αυτά, φαντάζουν τόσο αναγκαία....μέχρι την απόκτηση τους. Μετά?

   Μετά, το μυαλό μας τα βάζει σε εκείνο το λατρεμένο μέρος του,πίσω πίσω - κάτι σαν την αποθήκη του σπιτιού σου. Πάντα έχεις πράγμα να πετάξεις, μα σπάνια έχεις το θάρρος να το κάνεις. Τα κρατάς στοιβαγμένα στο σκοτάδι, μήπως μια μέρα σου φανούν χρήσιμα ,μα όταν η μέρα έρθει δεν μπορείς να τα βρεις.

  Δεν είναι μόνο το δικό σου και το δικό μου , τα προβλήματα έρχονται και παρέρχονται και ό,τι σήμερα φαντάζει σημαντικό ,αύριο δεν αξίζει ούτε για την αποθήκη του σπιτιού σου.Ναι στο μέλλον τα μισά θα φαίνονται αστεία και θα γελάμε, αλλά προς το παρόν είμαστε  2  με μονάδες μέτρησης αναστεναγμό/λεπτό στο SI ("μαλάκα  κοιμήσου..για πάντα").

Και που λες το πρόβλημα δεν λύνεται, ούτε καν από εσάς τους - όλα τα ξέρω-αντεγαμηθείτε τύπους-πόσο μάλλον ξάπλα μετά από 17ωρο. Άρα αφήνω την γαματοσύνη μας στην εξέλιξη της και τους υπόλοιπους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος στην μοίρα τους.
Και ας αναστενάζουμε για τα άχρηστα της μελλοντικής μας αποθήκης.

Athens October 2015