Αφού με έναν μαγικό τρόπο κατάφερα να διαγράψω δυο ολόκληρα ποστς γεμάτα πολιτική..ελπίδα (μην ρωτήσεις πως, ακόμα βαράω ρυθμικά το κεφάλι μου στον τοίχο) ,αποφάσισα να γίνω ένα απολιτίκ χαζοχαρούμενο μπλογκ και πάλι..Ε εντάξει ίσως όχι τόσο χαρούμενο..
Είμαστε όλοι -ΌΛΟΙ- τόσο βουτηγμένοι στα σκατά,που ψάχνουμε εναγωνίως κάτι να λειτουργήσει ως αναπνευστήρας, βέβαια μερικές φορές ο αναπνευστήρας αυτός καταλήγει να είναι άλλη μια φόλα, από αυτές που έχουμε πάθει ανοσία-αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Ο αναπνευστήρας δεν είναι παρά μια ελπίδα λιγότερο ξεθωριασμένη..Ρομαντικούς πες μας?Ηλίθιους πες μας?εμείς εκεί τον ασταμάτητο.
Με ποτό στο χέρι περιμένεις να μιλήσει ο γκόμενος που γούσταρεστε χρόνια και όταν δεν το κάνει, ο αναπνευστήρας κάνει ελεύθερη πτώση από ουρανοξύστη στο Άμπου Ντάμπι. Μα υπάρχουν και χειρότερα, να κρέμεσαι - που λέει ο λόγος- από μια κλωστή και ενώ σου τάξουν σωτηρία,καταλαβαίνουν ότι δεν αντέχουν το βάρος σου και σηκώνουν τα ψηλά τα χέρια.
Η ελπίδα είναι υπέροχη, αρκεί να μην σου γυρίσει μπούμερανγκ. Ενθουσιάζεσαι,φτάνεις σε σημείο πίστης, παίρνεις δύναμη για αγώνα και δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από την στιγμή που δικαιώνεσαι. Μα αν ο αναπνευστήρας αποδειχτεί τρύπιος? Ο ενθουσιασμός και η ανάσα που πήρες μάλλον καταλήγει να είναι η τελευταία σου..(φίλε πόσο χαρούμενο έχει γίνει το μπλογκ μου ξαφνικά)
Η ελπίδα είναι όπλο υπέρ αυτού που την έχει και την μοιράζει σε τσουβάλια και εναντίον αυτών που την δέχονται σε τσουβάλια. Είναι κινητήριος δύναμη ,μα και κατάρα, είναι συναίσθημα και με αυτά δεν θα έπρεπε να παίζετε...Είναι η ελπίδα μας, πήδα,πήδα, πήδα μας.
Είμαστε όλοι -ΌΛΟΙ- τόσο βουτηγμένοι στα σκατά,που ψάχνουμε εναγωνίως κάτι να λειτουργήσει ως αναπνευστήρας, βέβαια μερικές φορές ο αναπνευστήρας αυτός καταλήγει να είναι άλλη μια φόλα, από αυτές που έχουμε πάθει ανοσία-αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Ο αναπνευστήρας δεν είναι παρά μια ελπίδα λιγότερο ξεθωριασμένη..Ρομαντικούς πες μας?Ηλίθιους πες μας?εμείς εκεί τον ασταμάτητο.
Με ποτό στο χέρι περιμένεις να μιλήσει ο γκόμενος που γούσταρεστε χρόνια και όταν δεν το κάνει, ο αναπνευστήρας κάνει ελεύθερη πτώση από ουρανοξύστη στο Άμπου Ντάμπι. Μα υπάρχουν και χειρότερα, να κρέμεσαι - που λέει ο λόγος- από μια κλωστή και ενώ σου τάξουν σωτηρία,καταλαβαίνουν ότι δεν αντέχουν το βάρος σου και σηκώνουν τα ψηλά τα χέρια.
Η ελπίδα είναι υπέροχη, αρκεί να μην σου γυρίσει μπούμερανγκ. Ενθουσιάζεσαι,φτάνεις σε σημείο πίστης, παίρνεις δύναμη για αγώνα και δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από την στιγμή που δικαιώνεσαι. Μα αν ο αναπνευστήρας αποδειχτεί τρύπιος? Ο ενθουσιασμός και η ανάσα που πήρες μάλλον καταλήγει να είναι η τελευταία σου..(φίλε πόσο χαρούμενο έχει γίνει το μπλογκ μου ξαφνικά)
Η ελπίδα είναι όπλο υπέρ αυτού που την έχει και την μοιράζει σε τσουβάλια και εναντίον αυτών που την δέχονται σε τσουβάλια. Είναι κινητήριος δύναμη ,μα και κατάρα, είναι συναίσθημα και με αυτά δεν θα έπρεπε να παίζετε...Είναι η ελπίδα μας, πήδα,πήδα, πήδα μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου