Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2014

Magesty.

   Ακούς αυτό .Πόσο χαρούμενες περιμένεις δηλαδή να είναι οι επόμενες σου σκέψεις? Καθόλου σου απαντάω. Ξεκίνησες κάτι από Κούντερα ή λιώνεις για άλλη μια τον Μπουκόφσκι? Μπορώ να πω ότι πέτυχες κάτι από την φάση μου. Το σάουντρακ που θα δώσεις στο κάθε βιβλίο, στην κάθε μέρα πιστεύω ότι στα αλήθεια σου φτιάχνει ή σου χαλάει την ιστορία. Και τραγούδι σαν αυτό που συνεχίζεις να ακούς, δεν γίνεται να χαλάσει απολύτως τίποτε...

  Από τις μέρες που λατρεύεις να μισείς, της απόλυτης βαρεμάρας. Εκείνες μωρέ οι μέρες, που θυμάσαι πόσο σάπια μπορεί να γίνει η ζωή σου, πόση σκόνη έχει πιάσει η κιθάρα σου, πόσο καιρό έχεις να επισκεφτείς τον blogger. Κάθεσαι κάπου ωραία και σα να χαίρεσαι για τα άπειρα λεπτά σιωπής, λες ότι βαριέσαι, τρώγεσαι με τα ρούχα σου, σου λείπουν όμως, όταν η σιωπή σταματάει.

 Οι καλύτερες μέρες, για να γίνεις καλά ή να γίνεις χάλια. Καιρός να εκτιμήσεις το τσάι σου και τα βιβλία στην βιβλιοθήκη, όλα αυτά που έμαθες και μπορείς να κάνεις μόνος κλεισμένος σε ένα δωμάτιο. Πόσο μου αρέσουν αυτές οι μέρες όταν τις σκέφτομαι έτσι.

 Το "αλλιώς" τα χαλάει. Δίνεις λίγη περισσότερη σημασία στους στίχους από το σάουντρακ σου.Και τσουπ!Ο Δίας κάνει άλλο ένα εξώγαμο, μπρος στα μάτια σου. Μπορείς να το ρίξει στην κυκλοθυμία σου, μπορείς να πεις ότι φταίνε τα ζώδια, αν και τυχαία έμαθες το δικό σου. Οι στίχοι των madrugada ίσως, μωρέ. Σα να έχεις φτιάξει να πιεις ελληνικό καφέ και από την βαρεμάρα σου τον ανακατεύεις. Πίνεται?δεν πίνεται.

  Κάτι τέτοιο με όλη αυτή τη κυκλοθυμία και το τραγούδι που -πολύ καλά κάνει- και παίζει στο repeat. Δεν είσαι όμως κακός, οι κακοί δεν αναρωτιούνται. Ακόμα κ αν το μυαλό μας παίζει περίεργα παιχνίδια. H Majesty ίσως και να μην είναι μια.Τώρα σταμάτα να ανακατεύεις τον καφέ. Πιες και ξύπνα.


 So am I
Good or bad
The way that things did turn out
I did only make you sad

And we cried and we cried
On the phone
Oh, but in my mind
You were never that all alone

Oh, you were majesty
Your roads were heavy
And your longing was cut from bone

So am I
Am I good or bad
Could only awake your anger
I could only make you mad
Now was that how you showed me
That you were still so young and bold
Anyway those fights did drive me
And I was dying of thirst and I wasn't growing old

Oh, you were majesty
Your ropes were heavy
And your roads were very cold
Oh, oh, oh, majesty

But in my mind
I could still climb inside your bed
And I could be victorious
Still the only man to pass through the glorious arch of your head, o-oh


Oh, you were majesty
Now it's like I said
That spirit, it's now dead

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου