Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014

Παραμύθια (Γαμώτηντύχη)

   Έχω συμβιβαστεί με την ιδέα ότι σε 7 ώρες θα ξυπνήσω με μάτια από το "nightmare before christmas" , πεινασμένη, να διαβάσω ένα μάθημα που δεν θα περάσω. Ακόμα και έτσι, συνεχίζω να γράφω 'οτι-του-φανει-του-λολοστεφανη, 3μιση το πρωί , αν έχεις τον θεό σου (εγώ δεν τον έχω).

  Και μαζί με τη νύστα και τα υπόλοιπα. Ξέρεις, υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι που αγαπάς, όχι κυνικά, χωρίς λουλούδια και χαζομάρες και θέλεις να βλέπεις τα χαμογελά τους συχνότερα. Έχω ένα θέμα με τα χαμόγελα, είναι η αλήθεια, αλλά ξέρεις τι εννοώ, ναι, τόσα χρόνια πια...ξέρεις...

 Και αφού ξέρεις γιατί δεν χαμογελάς? Είμαστε τόσο fucked up. Άλλοι θέλουν άλλα και τα άλλα θέλουν άλλους, μα εμείς εκεί, να κάνουμε κύκλους, ζαλισμένοι, προσπαθώντας να πετύχουμε το αδύνατο. Αδύνατο?Όχι δεν είναι αδύνατο.

 Και το ακούς αυτό από μια κοπέλα που πίνει guinness ακόμα και αν καμία σερβιτόρα δεν λέει να το καταλάβει (φαλλοκρατική κοινωνία φακ οφ), λέει ότι δεν είναι ρομαντική, κοιτάζει τον καθρέφτη και δεν έχει πει ούτε μια φορά ότι είναι τέλεια και ξεχνιέται πάνω από χαρτιά (χαρτοπόλεμο, κομφετί και τα άλλα επίκαιρα). Νιώθεις λίγο νορμάλ τώρα? Ή μήπως πρέπει να προσθέσω ότι άνοιξε το xscores αμέσως μετά το fb?

Όχι νομίζω κατάλαβες. Επίσης νομίζω ότι πρέπει να ξυπνήσεις. Έναν κουβά νερό θα χρειαστεί και αποχή από τις κακές συνήθειες. "Μα ότι μας δένει στα παλιά είναι οι κακές συνήθειες", μπορώ να τα τραγουδήσω και να το πιστέψω , ακριβώς μέσα στο αφτί σου, ως ένδειξη διαμαρτυρίας.Και κάπως μαγικά-σαν σε ταινία της disney, εσύ θα ξυπνήσεις και θα δεις επιτέλους το γαμωκαθρέφτη, όπως θα έπρεπε.

 Παραμύθια...ακόμα και η Χιονάτη, μάλλον χρειάστηκε μια κάποια πανοπλία για να ελέγχει τοόσους νάνους....

  Υ.Γ: Γαμώτηντύχη σου μιλάει το λευκοσοκολατάκι, ο δάσκαλος που δίδασκε, που σχεδόν γράφει ξαπλωτή αυτή την ώρα, που ντρέπομαι για λογαριασμό της. Γαμώτηντύχη, χαμογέλα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου