Καφεΐνη

*Καφεΐνη και όχι μόνο Tinderbox-Glasgow

 "Θα έρθουν στιγμές στην ζωή σου που θα εκτιμήσεις την καφεΐνη του εσπρέσο, την βολική σου καρέκλα και ένα τόνο playlist αγνώστων στο internet." κάποιος θα έπρεπε να με είχε προειδοποιήσει..μα κανείς δεν το έκανε.Και έτσι εγώ μετέτρεψα μέσα σε λίγες μέρες το earl grey στις 5 με intenso epresso στις 7. Την επιλογή τραγουδιών την άφησα σε κάποιον άγνωστο, προσπαθώντας να μην τραγουδώ παράλληλα γιατί έκανα μισή ώρα να διαβάσω μια παραγραφούλα.

  Όπως σε όλα στη ζωή αυτή, έτσι και εδώ. Όταν δεν θέλεις κάτι, όσο και να προσπαθήσεις είναι μάταιο. Στιγμές σαν αυτή ένα ανοιχτό βιβλίο μπροστά μου φαντάζει βασανιστήριο, καταλαβαίνεις τι εννοώ. Το διαβάζεις νιώθεις απίστευτη βαρεμάρα ή ότι δεν καταλαβαίνεις χριστό, δεν το διαβάζεις  νιώθεις τύψεις. Από αυτές τις προσωπικές τύψεις, αυτές που είναι πιο δύσκολες από τις άλλες.

  Δεν με καταλαβαίνεις μα και εγώ δεν καταλαβαίνω το βιβλίο. Και η κούπα είναι και πάλι άδεια και ξέρεις όλη αυτή η φάση είναι τόσο μα τόσο ανούσια. Αλλά και πάλι, εάν δεν ξέρεις ποια είναι η ουσία πως λες ότι κάτι είναι ανούσιο?

  Και εδώ έρχεται η κορυφαία ερώτηση. "Αν κέρδιζες το λαχείο/λότο/πρώτο/kino/στοίχημα θα καθόσουν εδώ που κάθεσαι τώρα και θα..διάβαζες?" Θα απαντήσεις ναι?όχι?ίσως?δεν ξέρω? Όποια και να είναι η απάντηση, θα διαφωνήσω.

  Ακόμα και να εάν έχω ακούσει πρόσφατα την ερώτηση αυτή,την βρίσκω τουλάχιστον άκυρη.Ίσως να μπήκες στο πανεπιστήμιο με την ελπίδα ότι θα γίνεις κάποιος, ότι κάποτε θα βγάλεις λεφτά, μα ακόμα και έτσι, μην περιμένεις πολλά αν δεν έχεις μικρούς στόχους.Μία σελίδα, δέκα, κάτι ανυπόφορο , μια θυσία, ένα κόστος ευκαιρία, για κάτι που θέλεις πολύ. Ό,τι και αν είναι αυτό, σου αξίζει να έχεις μικρούς στόχους.

  Σιχαίνομαι πολλά ελαττώματα ανθρώπων γύρω μου, μα αυτό είναι το χειρότερο μου και όταν γίνομαι και εγώ έτσι με μισώ όλο και περισσότερο. Γιατί δεν είναι το πτυχίο, οι βαθμοί και τα λεφτά που θα σε κάνουν να καταλάβεις τι θέλεις. Είναι αυτή η απροσδόκητη προσπάθεια, η υπομονή που θα δείξεις ακόμα και για τον πιο χαζό σου στόχο.Δεν νιώθεις καλά μετά?δεν κοιτάζεις πίσω και σου φαίνονται όλα τόσο εύκολα?

   Μα ακόμα και έτσι δεν είναι η υπομονή που μας λείπει στην τελική, είναι οι στόχοι. Γιατί μάθαμε ότι  είναι κάτι υλικό, κάτι μεγάλο, κάτι δύσκολο. Μα στα αλήθεια δεν είναι.Μην περιμένεις να σου μάθω τι στόχους να έχεις, προβληματίζομαι και εγώ η ίδια με τους δικούς μου. Προσπάθησε όμως να συνηθίσεις στο ότι τίποτα δεν λειτουργεί σαν τραμπολίνο εκεί έξω, δεν θέλουν μια προσπάθεια για να φτάσεις ψηλά.

   Και ναι, αν με ξέρεις ίσως να γελάς. Αφήνω λοιπόν την άδεια κούπα δίπλα μου να περιμένει και πάω να βάλω μικρούλιδες στόχους . (Και μην φανταστείς κάτι σχετικό με το διάβασμα που ξεκίνησα, έχουμε και μια κιθάρα να ξεσκονίσουμε μουαχα χα χα) Η καλύτερη καφεΐνη  θα βρίσκεται πάντα σε αυτό που γουστάρεις περισσότερο. \m/