Στις σχέσεις που βαφτίσαμε ανιδιοτελείς- λες και ξέραμε τι σημαίνει η λέξη, στη φιλία, στην αγάπη, στον έρωτα, σε όλα αυτά τα "χαλί θα γίνω να με πατήσει"
Αλήθεια εσύ έγινες χαλί και σε πάτησε?και τώρα τι?κάνεις κολάζ τα κομματάκια του για τον χειμώνα?
Μα ακόμα και αν εσύ είπες την πρόταση-παγίδα φαινομενικά απόλυτης ανιδιοτέλειας,κατέληξες στο "εγώ να 'μαι καλά". Δυο άκρα τόσο μακριά τα έκανες Σύνταγμα-Μοναστηράκι με πατίνι και έφτασες σε ένα σημείο να αμφιβάλεις ακόμα και για την ιδιοτέλεια που σου προσφέρουν οι κοντινοί σου.
΄Έλα που ο εγωισμός δεν είναι γρίπη που έρχεται και φεύγει. Είναι εκεί από την αρχή και δεν αφήνει στιγμή το μυαλό σου.Να περνάς εσύ καλά, όσο και αν λες ότι νοιάζεσαι για τον άλλο, να καταλήγεις στο ότι φταίνε οι άλλοι ακόμα και το ξέρεις ότι εσύ τα έκανες στραβά.
Είμαι εγωίστρια?Κάποιοι πιστεύουν πως είμαι...Νοιάζομαι για τον εαυτό μου, μα είναι εγωισμός το να νοιάζεσαι για εσένα, όταν υπάρχουν άνθρωποι που σε κάνουν αν ξεχνάς τον εαυτό σου?
Όποια και αν είναι η απάντηση στο άκυρο ερώτημα μου, δεν χρυσώνω το χάπι του εγωισμού σε κανέναν από τους ανθρώπους γύρω μου. Είναι πιθανό όλοι εκείνοι οι "λεφτάδες", οι "δήθεν" (που μου σπάνε τόσο τα νεύρα) να πέτυχαν ότι πέτυχαν από τον εγωισμό.
Διαφωνώ όμως με την αντίληψη ότι γεννιόμαστε μόνοι μας και πεθαίνουμε μόνοι μας. Γεννιόμαστε από δυο ανθρώπους που μπροστά στα μάτια μας θα πρέπει να ξεχνούν κάθε ιδιοτέλεια (όσο για το πεθαίνουμε πολύ μακάβριο για να στο εξηγήσω). Άρα μπορείτε να αγαπάτε τον εαυτούλη σας..αλλά μην μου λέτε ότι είναι στην φύση σας ή ότι μόνο έτσι πάει μπροστά η ανθρωπότητα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου