Αυτοπεποίθηση shoe(s)

     

      Και αφού με ένα μαγικό τρίκ  ύψους 14 εκατοστών σε έκανα να ανοίξεις το post μου, θα σου πω ότι είναι τα παπούτσια που - τι στο καλό- κάποια στιγμή θα δουλέψω και θα τα πάρω, επίσης θα σου πω ότι, ναι, είμαι κ εγώ από αυτές με την γεμάτη παπουτσοθήκη που καταλήγει στα allstar.

     Πες ότι τα 14 εκατοστά γίνονται δικά σου. Η "σκαλωσιά" (όπως λατρεύω να λεω) φτάνει για να σε κάνει να ξεφύγεις λίγο με το παραθυράκι της ματαιοδοξίας στον κόσμο του παραμυθιού; Μια άλλη σταχτοπούτα που έχασε το γοβάκι της , γυρνώντας το βρήκε μαζί με τον πρίγκιπα. Εσύ τα γοβάκια σου τα θέλεις  για τον  πρίγκιπα;

     Και αφού σε μπέρδεψα - αρκετά- θα σου πω ότι καμιά φορά εμείς οι γυναίκες θα πρέπει εκτός από τους πρίγκιπες και τις ανταγωνίστριες , να ανεβαίνουμε στις "σκαλωσιές" για την δική μας , προσωπική, επιβεβαίωση. Μια επιβεβαίωση που δεν θέλει άσπρα άλογα, δεν θέλει φώτα, κόκκινα χαλιά και δήθεν καταστάσεις.

    Ίσως να μην θέλει καν τον Christian. Εκείνα τα μεσημέρια θέλει. Που βαριέσαι στο σπίτι, βάζεις για 5 λεπτά το κόκκινο κραγιόν σου και τις γόβες σου, κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και μετά από βδομάδες νιώθεις ωραία χωρίς λόγια και βλέμματα ξένων.

    Κάναμε επιστήμη την ματαιοδοξία μας για το τέλειο, δεν διαφωνώ. Το διαφορετικό όμως γιατί το αφήσαμε πίσω μας να μαραζώνει; Τα ρούχα, τα παπούτσια (όσο τέλεια και αν είναι..) , τα κοσμήματα δεν θα μας κάνουν να νιώσουμε καλά εκείνο το 5λεπτο στο καθρέφτη, αν εμείς δεν το αφήσουμε.


   Το πιθανότερο είναι να χρειαζόμαστε περισσότερη αυτοπεποίθηση και λιγότερα παπούτσια. Σε κάθε περίπτωση μαζί με την αυτοπεποίθηση , κάποια μέρα ίσως να αποκτήσω και εκείνα τα...παπουτσάκια..