Η επιθυμία μου για ενημέρωση για ακόμα μια φορά απέβη μοιραία και λόγος για να γράψω την δεύτερη μέρα του χρόνου κάτι διαφορετικό από χρόνια πολλά, καλή χρονιά,ευτυχισμένος ο καινούργιος πάσχας. Θα τα πω και αυτά (γιατί αν δεν τα ακούσεις πάνω από ένα εκατομμύριο φορές ,δεν έχει νόημα) αλλά αφού ξεκαθαρίσω στο μυαλό μου/σας κάποια πράγματα..
Ξεκαθάρισμα.Σπουδαία λέξη που έχει νόημα μόνο όταν κάτι μπορεί να..."καθαρίσει".Όταν δεν μπορεί? Αχ ναι...τότε χρησιμοποιούμε φράσεις όπως το "θα μπει το μαχαίρι στο κόκκαλο" που με κάνει και απορώ ποιόν σκατά (εξ κιουζ μι ) σφάζουν και έχει τόσο λίπος μέχρι να βρούμε κόκκαλο. Δεν θα μείνω σε αυτά, συνήθισες και συνήθισα, βαρέθηκες και βαρέθηκα. Άλλωστε οι μέρες είναι"γιορτινές" για να γράφω με λίστες και γραφεία , τεχνοκράτες και Ελβετίες.
Μα όσο και αν προσπάθησα να κλείσω τα μάτια μου σε αυτό χαζοκούτι,όσο και αν είπα ότι δεν θα διαβάσω καμία blogοεφημερίδα , ούτε ραδιόφωνο θα ανοίξω, δεν τα κατάφερα. Είναι η ανθρώπινη περιέργεια , βλέπεις που ακόμα και τη γάτα να σκότωσε το ανθρώπινο είδος δεν βάζει μυαλό..
Και η περιέργεια μου μπορεί να μην με σκότωσε , αλλά με έκανε για άλλη μια φορά να αμφιβάλλω για το πιο είναι το ανώτερο είδος σε αυτό τον πλανήτη..ο δρυοκολάπτης που αρμονικά χτυπάει την μύτη του στον κορμό ενός δένδρου ή...εμείς
Φόνοι , βιασμοί και άλλοι φόνοι και άλλη βιασμοί , ενδιάμεσα κάτι ληστείες και ένας εμφύλιος στο background να κατακρεουργεί οικογένειες ολόκληρες.
" Ήρθε ο καινούργιος χρόνος,ας γιορτάσουμε παιδιά και του χωρισμού ο πόνος ας κοιμάται στην καρδιά" Σαν σήμερα θυμάμαι το τραγουδάκι που λέγαμε μικρά λίγο πριν υποδεχτούμε το νέο έτος , πόσο μακριά από αυτή την παιδική αθωότητα τραβηχτήκαμε , πόσο τα Χριστούγεννα "άδειασαν" στο μυαλό μας...πως αφήσαμε ο δρυοκολάπτης να γίνει ανώτερο ον από εμάς και πόσο ακόμα θα είμαστε έτσι...
Ας γίνει το 2013 η αρχή (αν και το τελείωμα είναι πολύ πιο γραφικό από το αναμενόμενο ) γιατί το εναρκτήριο λάκτισμα είναι όλη η ουσία...η φόρα δημιουργεί την συνέχεια.
"Είχε ελπίσει τότε....Είχε ελπίσει ύστερα" γιατί όχι και εγώ?
Σηκώστε τα μανίκια σας και αφήστε λίγο κάτω τα ποτήρια.
Καλή και κυρίως διαφορετική χρονιά!!!
Ξεκαθάρισμα.Σπουδαία λέξη που έχει νόημα μόνο όταν κάτι μπορεί να..."καθαρίσει".Όταν δεν μπορεί? Αχ ναι...τότε χρησιμοποιούμε φράσεις όπως το "θα μπει το μαχαίρι στο κόκκαλο" που με κάνει και απορώ ποιόν σκατά (εξ κιουζ μι ) σφάζουν και έχει τόσο λίπος μέχρι να βρούμε κόκκαλο. Δεν θα μείνω σε αυτά, συνήθισες και συνήθισα, βαρέθηκες και βαρέθηκα. Άλλωστε οι μέρες είναι"γιορτινές" για να γράφω με λίστες και γραφεία , τεχνοκράτες και Ελβετίες.
Μα όσο και αν προσπάθησα να κλείσω τα μάτια μου σε αυτό χαζοκούτι,όσο και αν είπα ότι δεν θα διαβάσω καμία blogοεφημερίδα , ούτε ραδιόφωνο θα ανοίξω, δεν τα κατάφερα. Είναι η ανθρώπινη περιέργεια , βλέπεις που ακόμα και τη γάτα να σκότωσε το ανθρώπινο είδος δεν βάζει μυαλό..
Και η περιέργεια μου μπορεί να μην με σκότωσε , αλλά με έκανε για άλλη μια φορά να αμφιβάλλω για το πιο είναι το ανώτερο είδος σε αυτό τον πλανήτη..ο δρυοκολάπτης που αρμονικά χτυπάει την μύτη του στον κορμό ενός δένδρου ή...εμείς
Φόνοι , βιασμοί και άλλοι φόνοι και άλλη βιασμοί , ενδιάμεσα κάτι ληστείες και ένας εμφύλιος στο background να κατακρεουργεί οικογένειες ολόκληρες.
" Ήρθε ο καινούργιος χρόνος,ας γιορτάσουμε παιδιά και του χωρισμού ο πόνος ας κοιμάται στην καρδιά" Σαν σήμερα θυμάμαι το τραγουδάκι που λέγαμε μικρά λίγο πριν υποδεχτούμε το νέο έτος , πόσο μακριά από αυτή την παιδική αθωότητα τραβηχτήκαμε , πόσο τα Χριστούγεννα "άδειασαν" στο μυαλό μας...πως αφήσαμε ο δρυοκολάπτης να γίνει ανώτερο ον από εμάς και πόσο ακόμα θα είμαστε έτσι...
Ας γίνει το 2013 η αρχή (αν και το τελείωμα είναι πολύ πιο γραφικό από το αναμενόμενο ) γιατί το εναρκτήριο λάκτισμα είναι όλη η ουσία...η φόρα δημιουργεί την συνέχεια.
"Είχε ελπίσει τότε....Είχε ελπίσει ύστερα" γιατί όχι και εγώ?
Σηκώστε τα μανίκια σας και αφήστε λίγο κάτω τα ποτήρια.
Καλή και κυρίως διαφορετική χρονιά!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου