Και χορδές θα σου αλλάξω τυχερούλα.

     Κανονικά θα έπρεπε να κάνω εργασία,αλλά δεν μου κάθεται η ρημάδα. Κιθάρα θέλω να παίξω..εκείνα τα καημένα τα τραγούδια που βασανίζω μέρα παρα μέρα (ανυπομονώ για την στιγμή που ο Κιρκ θα αρχίσει να με βρίζει και ο Έντι να τραβάει τα μαλλιά του)

     Η βαρεμάρα δεν είναι καλό πράγμα...και στο λέω εγώ που θα είναι λογικό να αλλάξω το όνομα μου από λευκοσοκολατάκι σε βαριεμαι_ακομα_κ_σοκολατα_να_φαω...αλλά και που σου το λεω...Εδώ είσαι και με διαβάζεις..Ούτε εσύ είσαι καλά από ό,τι φαίνεται.

     Πάντα υπάρχει κάτι που δεν θα βαρεθείς ποτέ..άνθρωπος,ταινία,βιβλίο,τραγούδι,παιχνίδι?Κάτι από αυτά πάντα θα σου κάνει αίσθηση..πάντα θα είναι ό,τι γουστάρεις....εμένα αυτό το κάτι είναι εκείνη η χτυπημένη -από παντού- κιθάρα που δέκα χρόνια συνεχίζει ακόμα να με αντέχει.

    Που ο Ηλίας μου έδειξε πως να κάνω "αράχνη" και μόλις έμαθα το πρώτο black sabbath εκστασιάστηκα...που την παράτησα για να γίνω οικονομολόγος (τραγικό?)και προσπαθώ να αναπληρώσω τον χαμένο χρόνο και που πάντα θα είναι δίπλα μου όταν 'όλοι οι άλλοι φύγουν.

    Καιρός να σου πω δημόσια ευχαριστώ σε αυτό το χαζομπλόγκ λοιπόν...να σου αλλάξω χορδές - γιατί μύρισαν σκουριά τα χέρια μου- και να ελπίσω ότι εσύ θα είσαι εδώ και πάντα θα καταλαβαίνεις χωρίς καν να μιλήσω.