Όλα αυτά που συμβαίνουν,όλα αυτά που κάνω ότι αδιαφορώ,λες και συνήθισα...δεν θέλω όμως.Η συνήθεια είναι κάτι κακό,μου έμαθες, μέσα σε τόσα που μας συμβαίνουν δεν θα το αφήσω και αυτό να συμβεί.
"Μερικές φορές η συνήθεια είναι ο μόνος τρόπος" και αν είσαι από αυτούς που το πιστεύουν,συγγνώμη αλλά θα διαφωνήσουμε. Είναι πεσιμιστικό να δέχεσαι να συνηθίσεις μια καθημερινότητα που όχι απλά δεν σου αρέσει,αλλά σε σκοτώνει αργά.Και αν "ο βιασμός όταν δεν μπορεί να αποφευχθεί πρέπει να απολαμβάνεται"..μετά την "απόλαυση" τι? Τα ίδια και χειρότερα-απαντώ, με όση σκληρότητα μου επιτρέπεις στα λίγα άρθρα που έχουμε γνωριστεί.
Και τα χειρότερα δεν μπορώ να τα σκεφτώ-μπορεί να μην θέλω,ίσως το μυαλό μου δεν φτάνει τόσο μακριά στην ασχήμια..το ταξιδεύω συχνότερα στα όμορφα. Αλλά όση σκληρότητα και αν προϋποθέτει ,η ασχήμια είναι δίπλα μας και το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι -'οχι να την αποδεκτούμε όπως ξέρω ότι σκέφτηκες- αλλά να την βρούμε,να την φέρουμε κοντά μας-όσο πιο κοντά γίνεται-και την κατάλληλη στιγμή να την διώξουμε για πάντα,να αφήσουμε την ομορφιά να αναπνεύσει.
Για εσένα που σκέφτεσαι την ομορφιά σε δυο δύο μπλε μάτια,κοίτα το βλέμμα , σε εσένα που την βρίσκεις στα πιο όμορφα άσπρα και ίσια δόντια,κοίτα το χαμόγελο και για εσένα που έγινες ένα με την ασχήμια -ακόμα και αν τα manolo και οι "λούιδες" νόμιζες ότι θα στην κρύψουν-δες πέρα από τα κωλόχαρτα που το είδος μας ονόμασε λεφτά,πέρα από από την "δόξα" που βάφτισες οικογένεια..ίσως βρεις κάτι.
Και αν όχι,δεν με νοιάζει για εσένα..άλλοι γίναμε πρεζάκια της Ευρώπης για μια δόση που βαφτίσατε σωτηρία...άλλοι κατάντησαν φασίστες για χάρη σου...άλλοι δεν στείλαμε τον οβολό μας στην Ελβετία.
Αλλά επειδή εσύ δεν ακούς ,δεν θα συνεχίσω να (σε) γράφω...το γράψιμο μας έφερε εδώ και η "βαρεμάρα" στο dna μας...Ό,τι γράφει δεν ξεγράφει..λένε..εγώ ξέρω ότι υπάρχουν και διορθωτικά στα βιβλιοπωλεία.
"Μερικές φορές η συνήθεια είναι ο μόνος τρόπος" και αν είσαι από αυτούς που το πιστεύουν,συγγνώμη αλλά θα διαφωνήσουμε. Είναι πεσιμιστικό να δέχεσαι να συνηθίσεις μια καθημερινότητα που όχι απλά δεν σου αρέσει,αλλά σε σκοτώνει αργά.Και αν "ο βιασμός όταν δεν μπορεί να αποφευχθεί πρέπει να απολαμβάνεται"..μετά την "απόλαυση" τι? Τα ίδια και χειρότερα-απαντώ, με όση σκληρότητα μου επιτρέπεις στα λίγα άρθρα που έχουμε γνωριστεί.
Και τα χειρότερα δεν μπορώ να τα σκεφτώ-μπορεί να μην θέλω,ίσως το μυαλό μου δεν φτάνει τόσο μακριά στην ασχήμια..το ταξιδεύω συχνότερα στα όμορφα. Αλλά όση σκληρότητα και αν προϋποθέτει ,η ασχήμια είναι δίπλα μας και το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι -'οχι να την αποδεκτούμε όπως ξέρω ότι σκέφτηκες- αλλά να την βρούμε,να την φέρουμε κοντά μας-όσο πιο κοντά γίνεται-και την κατάλληλη στιγμή να την διώξουμε για πάντα,να αφήσουμε την ομορφιά να αναπνεύσει.
Για εσένα που σκέφτεσαι την ομορφιά σε δυο δύο μπλε μάτια,κοίτα το βλέμμα , σε εσένα που την βρίσκεις στα πιο όμορφα άσπρα και ίσια δόντια,κοίτα το χαμόγελο και για εσένα που έγινες ένα με την ασχήμια -ακόμα και αν τα manolo και οι "λούιδες" νόμιζες ότι θα στην κρύψουν-δες πέρα από τα κωλόχαρτα που το είδος μας ονόμασε λεφτά,πέρα από από την "δόξα" που βάφτισες οικογένεια..ίσως βρεις κάτι.
Και αν όχι,δεν με νοιάζει για εσένα..άλλοι γίναμε πρεζάκια της Ευρώπης για μια δόση που βαφτίσατε σωτηρία...άλλοι κατάντησαν φασίστες για χάρη σου...άλλοι δεν στείλαμε τον οβολό μας στην Ελβετία.
Αλλά επειδή εσύ δεν ακούς ,δεν θα συνεχίσω να (σε) γράφω...το γράψιμο μας έφερε εδώ και η "βαρεμάρα" στο dna μας...Ό,τι γράφει δεν ξεγράφει..λένε..εγώ ξέρω ότι υπάρχουν και διορθωτικά στα βιβλιοπωλεία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου