Όταν ήμουν μικρή φοβόμουν το σκοτάδι....μέχρι που μου εξήγησε ο μπαμπάς μου ότι τα πράγματα είναι ακριβώς όπως την ημέρα απλά με λιγότερο φως....Μετά άρχισα να φοβάμαι τα "φαντάσματα"....το ξεπέρασα και αυτό κάποια χρόνια μετά , όταν κατάλαβα ότι τα φαντάσματα κλείστηκαν όόλα στα studios του Σπίλμπεργκ και σταμάτησαν να έρχονται σπίτι μου τα ξημερώματα. Αργότερα έφαγα κυριολεκτικά...φρίκη με ό,τι είχε να κάνει με.....ερπετά (και ο αδερφούλης μου δεν βοηθούσε και πολύ με τις πεταμένες του λαστιχένιες κόμπρες από εδω και από κει) είδα όμως το "ανακόντα" και κατάλαβα ότι τέτοια θηρία προτιμούν καλόγραμμες νότιο-Αμερικάνες σαν την j.lo και ηρέμησα.
Νόμιζα τότε ότι οι "μεγάλοι" δεν φοβούνται.....είχα δίκιο..δεν φοβόντουσαν το σκοτάδι , ούτε τα φαντάσματα , ούτε τα ερπετά....και ξέρετε γιατί? Γιατί πολύ απλά δεν έχουν σημασία....γιατί συνειδητοποίησαν και αυτοί , όπως και εγώ , ότι υπάρχουν πολύ σημαντικότερα για να φοβάσαι σε αυτό που ονομάζουμε ζωή.
Χρόνια μετά...μια κόλλα Α4 δεν φτάνει για να γράψω τους φόβους μου και ξέρω ότι και εσύ κάπως έτσι είσαι. Στην προσπάθεια σου να απαλλαγείς από δαύτους ,δημιουργούνται νέοι και εμφανίζεται και εδώ ένας ακόμα φαύλος κύκλος , αδύνατο να ξεπεραστεί .Φόβος για το τέλος της ζωής μας , φόβος για οτιδήποτε φτάνει στο τέλος του , φόβος για το ωραιότερο , φόβος για το κακό , φόβος για το διαφορετικό , φόβος της αποτυχίας , φόβος της επιτυχίας , φόβος μήπως ο γείτονας είναι κλέφτης και γενικά...φόβος για ό,τι μπορείς να σκεφτείς και να νιώσεις.
Ο φόβος δεν είναι κακό....σε λογικά πλαίσια είναι το "καμπανάκι" που σε γλιτώνει από διάφορα άσχημα....αλλά όταν γίνεται καχυποψία , όταν σε αποτρέπει από το να κάνεις κάτι που θέλεις? Τότε συνεχίζει να μην είναι κακός? Όχι τότε γίνεται φοβία , εμμονή και τότε είναι που αρχίζουν τα πραγματικά προβλήματα των.."μεγάλων" . Κάποιοι φόβοι είναι αναπόφευκτοι και αξεπέραστοι για το ανθρώπινο μυαλό , άλλοι είναι απλά ηλίθιοι,κατάλειπα συνδρόμων κατωτερότητας και προσωπικών στιγμών.
Γενικότερα ο φόβος υπάρχει ....κάποιες φορές μάλιστα είμαστε αναγκασμένοι να μάθουμε να ζούμε με αυτόν (τις περισσότερες) και άλλες να μάθουμε να τον ξεπερνάμε . Και ότι " πρέπει να αντιμετωπίσεις τους φόβους σου για να τους ξεπεράσεις " φαντάζει για άλλη μια φορά ώς η μόνη βέβαιη λύση . Αν δεν έκλεινα μόνη μου το φως κάποιο βράδυ για να δω πως πραγματικά είναι , τα λόγια του μπαμπάς μου δεν θα είχαν νόημα . Αν δεν σταματούσα να πιστεύω ότι ο Κάσπερ έχει κατασκηνώσει στο δωμάτιο μου, δεν θα έφευγε ποτέ πραγματικά . Γι αυτό σου λέω...ό,τι φοβάσαι και νιώθεις την ανάγκη να το ξεπεράσεις προσπάθησε να σκεφτείς λογικά,αντιμετώπισε το και πιστεύω ότι θα τα καταφέρεις και αν όχι εδώ είμαι και εγώ και όλοι όσοι επιμένουμε σε αυτό , έλα να μας ζητήσεις τα ρέστα.!
Νόμιζα τότε ότι οι "μεγάλοι" δεν φοβούνται.....είχα δίκιο..δεν φοβόντουσαν το σκοτάδι , ούτε τα φαντάσματα , ούτε τα ερπετά....και ξέρετε γιατί? Γιατί πολύ απλά δεν έχουν σημασία....γιατί συνειδητοποίησαν και αυτοί , όπως και εγώ , ότι υπάρχουν πολύ σημαντικότερα για να φοβάσαι σε αυτό που ονομάζουμε ζωή.
Χρόνια μετά...μια κόλλα Α4 δεν φτάνει για να γράψω τους φόβους μου και ξέρω ότι και εσύ κάπως έτσι είσαι. Στην προσπάθεια σου να απαλλαγείς από δαύτους ,δημιουργούνται νέοι και εμφανίζεται και εδώ ένας ακόμα φαύλος κύκλος , αδύνατο να ξεπεραστεί .Φόβος για το τέλος της ζωής μας , φόβος για οτιδήποτε φτάνει στο τέλος του , φόβος για το ωραιότερο , φόβος για το κακό , φόβος για το διαφορετικό , φόβος της αποτυχίας , φόβος της επιτυχίας , φόβος μήπως ο γείτονας είναι κλέφτης και γενικά...φόβος για ό,τι μπορείς να σκεφτείς και να νιώσεις.
Ο φόβος δεν είναι κακό....σε λογικά πλαίσια είναι το "καμπανάκι" που σε γλιτώνει από διάφορα άσχημα....αλλά όταν γίνεται καχυποψία , όταν σε αποτρέπει από το να κάνεις κάτι που θέλεις? Τότε συνεχίζει να μην είναι κακός? Όχι τότε γίνεται φοβία , εμμονή και τότε είναι που αρχίζουν τα πραγματικά προβλήματα των.."μεγάλων" . Κάποιοι φόβοι είναι αναπόφευκτοι και αξεπέραστοι για το ανθρώπινο μυαλό , άλλοι είναι απλά ηλίθιοι,κατάλειπα συνδρόμων κατωτερότητας και προσωπικών στιγμών.
Γενικότερα ο φόβος υπάρχει ....κάποιες φορές μάλιστα είμαστε αναγκασμένοι να μάθουμε να ζούμε με αυτόν (τις περισσότερες) και άλλες να μάθουμε να τον ξεπερνάμε . Και ότι " πρέπει να αντιμετωπίσεις τους φόβους σου για να τους ξεπεράσεις " φαντάζει για άλλη μια φορά ώς η μόνη βέβαιη λύση . Αν δεν έκλεινα μόνη μου το φως κάποιο βράδυ για να δω πως πραγματικά είναι , τα λόγια του μπαμπάς μου δεν θα είχαν νόημα . Αν δεν σταματούσα να πιστεύω ότι ο Κάσπερ έχει κατασκηνώσει στο δωμάτιο μου, δεν θα έφευγε ποτέ πραγματικά . Γι αυτό σου λέω...ό,τι φοβάσαι και νιώθεις την ανάγκη να το ξεπεράσεις προσπάθησε να σκεφτείς λογικά,αντιμετώπισε το και πιστεύω ότι θα τα καταφέρεις και αν όχι εδώ είμαι και εγώ και όλοι όσοι επιμένουμε σε αυτό , έλα να μας ζητήσεις τα ρέστα.!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου