Δεν υπάρχει τίποτε πιο ωραίο από εκείνο το λεπτό που χώνεις τα αυτιά σου μέσα στη θάλασσα και το παίζεις νεκρός.Ούτε ανάσα,να ξαφνιάσει την υπέροχη ηρεμία σου,να λες αδειάζω και στα αλήθεια να μένεις κενός.
Εντάξει, είναι αρκετά πιθανό, τώρα που σου γράφω να μου πάρει ο αέρας το λαπτοπ και να σαπίσει η γάμπα μου από τα σάλια του μπλάκυ, μα νιώσε με λίγο ρεεεεε . Τι πιο ωραίο από από αυτό το μπλε πράσινο να ηρεμεί τα μάτια σου και να ψιθυρίζεις "Ω είναι ωραία στον παράδεισο, καθένας βρίσκει ό,τι πάντοτε ποθούσε"
Γιατί είναι ωραία στον παράδεισο.Και ό,τι πάντοντε ποθούσες θα το βρεις.
Αρκεί φιλαράκο να αφήσεις τον εαυτό σου το "μαγικό λεπτό" να αδειάσει,να γίνει ένα με το νερό,να το βρει και να ξανα γεμίσεις.
Και το λαπτοπ στη θέση του και ο μπλάκυ βρήκε να ασχολείται. Τα "μαγικά λεπτά" να αγαπάς φιλαράκο και να μην τα ξοδεύεις σε πράγματα εφήμερα και ανούσια, άστα να σε αδειάσουν ,μονό αυτά μπορούν να σου δείξουν τι στα αλήθεια αξίζει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου