Έχω κάνει 134 δημοσιεύεις στο blog και όμως την
135η ,μου πήρε περίπου ένα τέταρτο να ξεκινήσω . Όχι ότι δεν έβρισκα
θέμα να με απασχολεί , όχι ότι έκλαιγα που είναι Τετάρτη και δεν έχει SOA (εντάξει αυτό ίσως και να ισχύει), αλλά γιατί
για πρώτη φορά δεν γράφω μόνη. Είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει τουλάχιστον ένα
άτομο (εκτός από εμένα ντε) που να με διαβάσει, όπως επίσης σίγουρο είναι ότι
θα με βρίσει μετά από αυτή μου την πρόταση.
Μην ανησυχείς φίλε αναγνώστη, η τρέλα θα παραμείνει σε υψηλά
για την Blogόσφαιρα
επίπεδα, δεν υπήρχε περίπτωση να διάλεγα ό,τι κ ό,τι . Μόνο κάποιον αρκετά
τρελό να με διαβάζει και υπέρογκα αστείο ,για να τον διαβάζω . Γιατί εκτός από την
υπερανάλυση όλων όσων συμβαίνουν γύρω
μου ,που έχεις συνηθίσει, λατρεύω να συζητάω. Ξέρεις μωρέ αυτό που δύο ή περισσότεροι
άνθρωποι μιλάνε για γενικές ιδέες τους, περιπέτειες, αγάπες και ό,τι το μυαλό τους
μπορεί να γεμίζει, πίνοντας μπύρα και ακούγοντας κάτι σε Dire Straits. Διαφωνούν, συμφωνούν,
νευριάζουν, χαμογελάνε.
Ε φαντάσου την φάση αυτή σε blog, με έναν programmer - gamer που νιαουρίζει όποτε βρει τα
σκούρα, πιστεύει στην μαγεία, ακούει εκνευριστικά καλή μουσική, στα όνειρα του
την βλέπει ασσασίνος και έχει μια δόση
ελπίδας που πολλοί κα(η)μμένοι από εμάς αναζητούμε δεξιά και αριστερά. Πόσο
όμορφο?
Ξέρω ότι τελειώνοντας το κείμενο αυτό και διαβάζοντας το
δικό του , υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να χάσω την αίγλη της blogger που
νόμιζα ότι είχα. Ας είναι έτσι, δεν με πολυνοιάζει. Όσοι κάνετε προσπάθεια κ μας
διαβάζετε θα γελάσετε πολύ (σχεδόν όσο εμείς) ,θα σκεφτείτε και ίσως
ταυτιστείτε με κάποια κομμάτια μας. Είμαι σίγουρη ότι πάντα οι ιδέες και οι
σκέψεις μας είναι πιο όμορφες μετά από συζητήσεις, σαν αυτές που θα κάνουμε
εδώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου