Εκμυστήρευση.

"ο άνθρωπος φέρει μέσα του μιαν ακαταμάχητη έλξη προς το παράλογο, προς την αχαλίνωτη ελευθερία,προς την οδύνη"

...λίγο περίεργο να σου ξεκινάω άρθρο με Ντοστογιέφσκι..μα δεν έχει τόση σημασία η αρχή. Είμαστε όλοι λίγο τρελοί,λίγο μαζόχες κατά βάθος.Κάνουμε πράγματα που μετανιώνουμε, ξεστομίζουμε λέξεις που δεν εννοούμε, πληγώνουμε ανθρώπους που δεν θέλουμε.

  Αλλά έτσι δεν λένε ότι είναι η ζωή, αυτοί που είχαν την χαρά να την ζήσουν? Γεμάτη με δάκρυα κάθε είδους, λένε..Ίσως και να μας δουλεύουν, κάποιων η ζωή ίσως να είναι παραμυθένια, κάποιων δύσκολη..και κάποιων συνδυασμός.

  Το θέμα είναι πως θα συμπεριφερθείς εσύ στο παραμύθι ή στις δυσκολίες. Αυτοκαταστροφικά θα σου πω εγώ, που είμαι μετρ του είδους. Με τρόπο αλλόκοτο, λες και μισείς τους ανθρώπους που αγαπάς, σα να μισείς ακόμα και  τον εαυτό σου.

   "Μέσα στη ζωή είναι αυτά"...μπα..ας μην κατηγορήσουμε την ζωή και γι αυτά μας τα λάθη.

   Έλα όμως που το blog το ξεκίνησα ως τρόπο για να μην στεναχωριόμαστε από κανέναν και τίποτα, μάλλον πολύ εγωιστικό, μάλλον πολύ λευκοσοκολατίσιο. Γι αυτό και 2μιση περίπου χρόνια από το πρώτο μου άρθρο θα σου εκμυστηρευτώ κάτι...σε κάθε ένα από αυτά τα άρθρα, σε κάτι επίλογο προσπαθώ να πείσω πρώτα εμένα και μετά εσάς..για το "whatever you've been through dont forget to smile" Τελικά το να χαμογελάς δεν είναι εύκολο, αν δεν κάνεις τους γύρω σου να χαμογελάσουν πρώτα.
                                                                                                                         I.S

"έζησε στα σύνορα
μιας ακαθόριστης ηλικίας και πέθανε για πράγματα μακρινά που
……είδε κάποτε σ’ ένα αβέβαιο όνειρο." Εκμυστήρευση-Τ.Λειβαδίτη