Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2012

Έντ άι φιλ φάιν.

           Μπορεί να είναι το τελευταίο μου post μέχρι την καταστροφή του μάταιου τούτου κόσμου.Τελευταίο post και δεν έχω βρει ακόμα θέμα? Τι να πρωτογράψω σκέφτομαι,αλλά είμαι μπερδεμένη...Βλέπεις είναι αστείο το όλο θέμα...και αν το πιστεύω θα πρέπει να είμαι κάπου έξω να κάνω όλα αυτά που ποθώ να κάνω μέχρι το...τέλος,όχι να κάθομαι μπροστά από το λαπ τοπ να σας γράφω και να χαίρομαι κιόλας που κατάφερα να διαβάσω σήμερα.Και αλήθεια ποια είναι αυτά?

          Φαντάσου πόσοι θα έχουν χωρίσει και θα τα είχαν "φτιάξει"(όσο προλαβαίνεις..τα απολύτως βασικά) με τον απαγορευμένο έρωτα της ζωής τους, αν σκέφτονται έτσι,πόσοι θα τρέχουν στο δρόμο γυμνοί και θα χορεύουν και πόσοι θα πλακώσουν τα αφεντικά τους στο ξύλο...στιγμές απείρου κάλους προβλέπονται. 21.12.12 σου λέει....να μην κάνεις και εσύ μια σκηνή να έρθει αξιοπρεπώς το τέλος του κόσμου?


           Και προσπαθώ να βρω και εγώ την σκηνή που θα μου ταιριάζει...Κάτι εντυπωσιακό μωρέ , να στραφούν τα μάτια τους σε εσένα τα τελευταία λεπτά. Έλλειψη φαντασίας;...η απόλυτη έλλειψη φαντασίας και να με έχω και για άτομο με απέραντη φαντασία (όρσεε). Μωρέ μήπως δεν μου ταιριάζει το τέλος του κόσμου? Μήπως να επικεντρωθώ μόνο στο τί θα δω μετά και τι θα κάνω τα Χριστούγεννα? Όυπςς!Πάλι έπεσα στην παγίδα...δεν θα γίνουν Χριστούγεννα λέμεεεε. Τσάμπα ο αι βασίλης ετοιμάζει τους ταράνδους του, τσάμπα τα παιδάκια γράφουν γράμματα στον μπαμπά Βασίλη?

          Ούτε άι Βασίλης υπάρχει λέμεεεεε. Μήπως να σταματήσω να το λειτουργώ το τιμημένο μέχρι το τέλους του κόσμου..γιατί τα 20 τελευταία χρόνια, όλο τέτοια χαζά λάθη κάνει? Μπα...λέω να ακούσω λίγο μουσική μέχρι εκείνη την μέρα...κάτι αισιόδοξο...

       
            Και επειδή γελάς, να ξέρεις ότι είναι όντως το πιο αισιόδοξο τραγούδι που έχω ακούσει (μετά από το Υπέρτατο)....γιατί ακόμα και αν καταστρέφεται αι φιλ φάιν (με τα άπταιστα αγγλικά μου,ως συνήθως). Και ένα θέλω τελικά..ούτε σκηνή ,ούτε όλα τα βλέμματα πάνω μου. Ένα παιχνίδι παντομίμας, taboo,uno ή tichu με ζεστή σοκολατίτσα και πολλά πολλά, πολλά όμως  χαμόγελα.

            Μωρέ λες να καταστραφεί τελικά? Δεν μαζευόμαστε καλού- κακού?

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου