Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2013

music σαν day

     Πάλι για μουσική θα γράψω?Αναρωτιέσαι.Μα αν δεν γράψω για μουσική σήμερα πότε θα γράψω?


     Κοίταξες το ημερολόγιο?Συγχαρητήρια.Σήμερα είναι απλά Κυριακή,μια περίπου σαν όλες τις άλλες,από αυτές που η επόμενη μέρα είναι Δευτέρα, από αυτές που νυστάζει και πεινάς ανα δέκα λεπτά,από αυτές που συνήθως ξεκινάνε μετά τη μια το μεσημέρι.Ε ναι.

    Όσο και αν σου φαίνεται περίεργο, η Κυριακή είναι η μέρα μουσικής- οκ,άλλοι θα σου πουν ότι είναι μέρα εκkλησίας αλλά #whofucksem. Εγώ πάντως κάθε βραδάκι Κυριακής βάζω ένα από τα μη-μαϊμού cd μου (αυτό σημαίνει ότι εμπεριέχονται συγκροτηματάρες ) και ακούω μέχρι και την τελευταία νότα.Ή πιάνω την ηλεκτρική μου και αφού την ξεσκονίσω και την κουρδίσω, νιώθω για λίγο ότι με θέλει.

     Έσυ ίσως να μην θες την μουσική (προφανώς δεν έχουμε καμία σχέση και τυχαία βρήκες το blog μου ) , ίσως την Κυριακή απλά να σαπίζεις στον καναπέ , να γεμίζεις όση καφείνη περισσότερη μπορείς και να παίζεις cod. Ό,τι και αν κάνεις.Εγώ μαζί σου.Την Κυριακή να την έχεις για εσένα - όσα χρόνια αυτό είναι εφικτό δηλαδή.Μα μαζί με το cod βάλε λίγο down , λίγο pantera και θα δεις ότι οι Κυριακές είναι πιο ωραίες τελικά.

     Μωρέ αύριο είναι Δευτέρα.Πάλι Δευτέρα.Πάω να δω καμιά ταινία να ξεχάσω τον πόνο μου.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου